De Amerikaanse verkiezingen zitten (eindelijk) in een laatste rechte lijn. Obama tegenover Mc Cain. Belangrijker dan de ideologische kloof is de vraag of Amerika klaar is voor een zwarte president. Maar het argument wordt ook misbruikt door de Democraten om hun partijleden die niet voor Obama zouden stemmen antiracistische gevoelens aan te wrijven. Misschien zijn deze niet-stemmers gewoon gefrustreerd om de gemiste kans voor een eerste vrouwelijke Amerikaanse president. Het is in elk geval een mooie test voor het Amerikaans antiracistisch discours.

Na Nederland en Frankrijk heeft nu ook Ierland neen gezegd aan het ontwerp van Europese grondwet, dat ondertussen van naam is veranderd in "Verdrag van Lissabon", maar met nagenoeg dezelfde inhoud. Het lijkt er duidelijk op dat de Ieren, beter dan wie ook, beseften dat een ja-stem bijna zeker zou leiden tot het ontstaan van een ondemocratische en bureaucratische Europese superstaat, met mogelijk ernstige nadelige gevolgen, vooral economisch. Het Verdrag van Lissabon is een onleesbaar document van verschillende honderden bladzijden, waarvan geen enkele Ier weet wat er in staat. Zelfs de Ierse Europese commissaris Charlie McGreevy heeft toegegeven, dat hij dit document niet gelezen heeft. Wat voor de Ieren geldt, geldt ook voor de meeste Europeanen, zelfs als ze regeringsleider of parlementslid zijn.

De vlaktaks is sinds enkele jaren in de opmars. Vooral in landen die tabula rasa maken met het verleden (meestal ex-communistische staten) is een vlaktaks de norm geworden en meestal met aanslagvoeten die nog niet de helft of een derde bedragen van wat de modale Belg of West-Europeaan mag afdragen van zijn inkomen. Het systeem heeft zoveel voordelen, waaronder zijn eenvoud, lage inningskost en doorzichtigheid, om niet te spreken van de gunstige invloed op de economische groei. Men zich kan dan ook afvragen waarom men zich in alle bochten wringt om tegen een vlaktaks te zijn. Voor alle duidelijkheid, de term is misleidend. Infeite gaat het over een Begrensd Marginaal Belastingstarief.

von Mises Daily Article by Thorsten Polleit

The close followers of the work of Ludwig von Mises (1881–1973), one of the leading thinkers of the Austrian School of Economics, maintain that economics is an a priori science, "a science whose propositions can be given a rigorous logical justification, which distinguishes Austrians, or more precisely Misesians, from all other current economic schools."[1]