Directe democratie

Zwitserse meta-democratie voor een toekomstig democratisch België

| |

Ons land zit weer eens in de impasse. Zelfs de meester-loodgieter Jean-Luc Dehaene is er niet in geslaagd de Gordiaanse knoop door te hakken. Er zal een Alexander de Grote moeten aan de pas komen. Tijd om een tekst van twee jaar geleden nog eens van stal te halen. België is natuurlijk Zwitserland niet en zal dat ook nooit worden, maar het loont de moeite van er eens te gaan kijken. De Zwitsers staan in het bedrijven van democratisch samen leven eeuwen voorop. Ik spreek dan ook liever van een meta-democratie dan van wat in de meeste landen als democratie verkocht wordt.

U zal zich afvragen wat hiermee bedoeld wordt en waarom dit een oplossing kan bieden voor de huidige impasse in ons land. U denkt wellicht aan "de staatshervorming" maar het zou beter te zijn van te spreken van "het democratiseringsproces". Wat wij hier mee bedoelen is het unieke model van directe democratie dat in Zwitserland al 700 jaar bestaat. Het is veel meer dan het houden van referenda. Het gaat over hoe de burger zelf betrokken wordt in het bestuur. Zwitserland telt dan ook 26 kantons, elk met hun eigen grondwet en hun eigen specifieke vorm van democratie. Zwitserland kent niet één democratisch systeem maar kent er 26, daarom de term meta-democratie want de confederale grondwet is ervoor uitgedacht. Men kan dus gerust zeggen dat dit een stuk europees erfgoed is dat na 700 jaar tot maturiteit gekomen is en zijn verdiensten bewezen heeft. De welvaart is er hoog, evenals het geluksgevoel.

U vindt hieronder een korte versie van een oproep dit zwitserse model van meta-democratie als basis te nemen voor een hervorming van ons land. In een tweede, meer uitgebreide tekst gaan we er nader op in en maken we ook een link met het democratische proces in Europa. U vindt er ook alle referenties, stuk voor stuk degelijke studies die aantonen dat directe democratie wel degelijk betere resultaten oplevert.

De korte tekst werd ook mede-ondertekend door een 50tal personen uit diverse kringen. Wenst u dat ook te doen, zend dan een korte mail met uw naam en wij voegen u toe aan de lijst. Organisaties worden niet vermeld omdat wij menen dat dit een zaak is van de burger en het belang van alle belangengroepen overstijgt. Dat er nog over gediscussieerd moet worden, staat buiten kijf.

Lees verder:

Welke democratie voor het Vlaanderen van morgen?

| |
Op zaterdag 10 juli a.s. vond in de raadzaal van het gemeentehuis van Sint-Martens-Latem met steun van ‘VlaanderenFeest’ de 11 juli viering plaats. Eric Verhulst sprak over ‘Welke democratie voor het Vlaanderen van morgen’. Aansluitend was er een samenzang van Vlaamse liederen met zangkoor ‘Ic jeune mi daarin’.

Hieronder de tekst van de toespraak:

Infrastructuurwerken: aan wie komt de besluitvorming toe?

|

Het principe zelf van de Antwerpse volksraadpleging is niet onbetwist gebleven.  Hoewel de Belgische staat het principe van de volkssoevereiniteit niet erkent, en dus geen beslissende referendums accepteert, gaat zelfs van een consultatieve volksraadpleging de facto aanzienlijke autoriteit uit. Dat wordt jammer gevonden. Politici verdedigen wat zij de ‘representatieve democratie' noemen. Zij wijzen op de onbekwaamheid van de burgers. Kiezers informeren zich niet en zijn egocentrisch. Zij zijn niet in staat om het ‘algemeen belang' voor ogen te houden. Jan met de Pet lijdt aan het nimby-syndroom. Daarom zijn er leiders nodig die de burgers, desnoods tegen hun wil, naar een heilvolle bestemming kunnen voeren (1). Referenda en volksraadplegingen passen niet in dit plaatje.

"Directe democratie: principes, voordelen en beperkingen".

| |

Op 15 januari staken we van wal met de eerste avondvoordracht in de reeks "Voorbij de staatshervorming . Vrijheid, democratie en recht in een nieuw Vlaanderen". Dit is een initiatief van de werkgroep Greenfields (Cassandra), WorForAll en Democratie.nu. De eerste spreker was Jos Verhulst over "Directe democratie: principes, voordelen en beperkingen". Een korte samenvatting: 

"Een democratisch systeem van  besluitvorming leidt tot de productie van wetten., die echter naar hun inhoud niet willekeurig kunnen zijn.  Een democratische wet kan nog steeds op evidente wijze de natuurlijke rechten van individuen schenden en dientengevolge onrechtmatig zijn. 

Quand le roi est désespéré.

| |

 

 

Quand le roi est désespéré.

Les arbres finissent de grimper.
Sept vieillards crient Fortissimi,
Les poches pleines,
Leur sang bleu et rouge.
Nous, il nous reste des miettes.
Quand le ciel tombe, il tombe mal.

The illusion of trust
Is just a whisper skilfully played.
Human rights ought to be noble.
When used as a stick,
They are just ink on paper.
When illusions fall, they fall hard.

Een golf komt op ons neer.
Wie slim is blijft staan,
Wie snel is loopt weg.
Wanneer de vloed is geweest,
Liggen dode vissen op het strand.
Als de zee wast, dan wast hij hard.

The ministry of monuments
has run out of glue.

Es sind die einstürzenden Bauwerke,
die Menschenleben gefährden.

A is A said Ayn Rand.

Die Welt ist alles was der fall ist.
Der Wahnwitz ist von jeder zeit.

Wovon man nicht sprechen kann,
darüber muss man schweigen.
Wovon man nicht sprechen darf,
darüber muss man rufen.

Quand le roi est désespéré,
Le pays tombe en miettes.

 

When the King is desperate.

The trees have stopped growing,
Seven elderly shout Fortissimi.
Their pockets full,
Their blood blue and red.
Crumbs are left for us.
When the sky falls, it falls hard.

The illusion of trust
Is just a whisper skilfully played.
Human rights ought to be noble.
When used as a stick,
They are just ink on paper.
When illusions fall, they fall hard.

A wave comes down on us.
The smart ones remain standing,
The fast ones run away.
When the tide has been
Dead fish lie on the beach.
When the see washes, it washes hard.

The ministry of monuments
has run out of glue.

It is collapsing buildings
that threaten human life.

A is A said Ayn Rand.

The world is all that is the case.
Madness is of all times.

Whereof one can not speak,
one must be silent.
Whereof one may not speak,
one must be shouting.

When the King is desperate,
the country is crumbling apart.

 

   32nd December 2008,
   eric.verhulst ( @ ) altreonic.com

   Let it not be just wishes for a better future

   (Extracts from:

   The reverse Turing Machine, in argument with Alan Turing, Ludwig Wittgenstein and Ayn Rand)

   Voor een grafische pdf versie en een bundel zie bijlagen.

 

De toestand is ernstig maar niet hopeloos

| |

Back to basics

Het doek is gevallen over de regering. Het is bijna een wonder te noemen dat dit niet eerder gebeurd is. Leterme I was namelijk niet alleen onder een donkere hemel gestart, er was nauwelijks sprake van een beleid met visie. De reden hiervoor is niet zozeer bij Leterme zelf te zoeken. Het land is structureel onbestuurbaar geworden. Minister van State Marc Eyskens heeft die analyse kraakhelder gemaakt met zijn openingszin in de Keien van de Wetstraat (Canvas, 19 december 2008). Zijn uitspraken waren ronduit vernietigend voor het hele Belgische politieke en financiële bestel. Terwijl het water ons land aan de lippen staat, rijst de vraag “wat nu?” Hier wordt geschiedenis geschreven.

De steen der wijzen bestaat niet.

| |
Beste lezer,
 
Het kan verkeren zei den dezen. In de knack van 28 augustus verklaart Remi Vermeiren (ex-bankier KBC) nog dat een bank zoals Fortis onmogelijk failliet kan gaan. Nog geen maand later is het zover en ondertussen zijn de banken of verzekeraars die niet op de blaren zitten bijna op een hand te tellen. Hoe groter de naam, hoe groter de blaam.
Zelden zijn er dan ook sinds de laatste wereldoorlog zoveel veranderingen en schokkende gebeurtenissen geweest op een maand tijd. De Belgische communautaire dialoog (eerder een surrealistisch schouwspel zoals "Wachten op Godot") is weer nieuw leven ingeblazen (sic). Dankzij een velletje A4 vol met gemeenplaatsen, het bedenkelijke resultaat van de zwerftocht van drie wijzen. Politieke verandering is wel op komst. Elke nieuwe opiniepeiling toont aan hoe pijlsnel de burger zijn vertrouwen verliest in de heersende politieke klasse, hoe hard ze zich ook aan de macht vast klampt. Een politieke aardverschuiving staat er aan te komen en de vraag is of de aflossing van de wacht wel voorbereid is en beterschap kan brengen.

Werkloosheid in Zwitserland fenomenaal laag

| |

We hebben recentelijk meerdere pleidooien gehouden om het Zwitserse model van directe democratie als voorbeeld te nemen. Gestaafd door studies en vergelijkingen blijkt dat Zwitserland het veel beter doet op gebied van welvaart en welzijn en de burger niet onnodig belast. Het moge dan vreemd lijken, maar de Zwitsers werken ook het meest en het langst. De werkloosheid is er in alle leeftijdscategorieën lager dan 2,5%, zonder dat er beroep gedaan wordt op allerlei RVA-achtige statuten. Die 2,5 % is een tiende van hetgeen ons land aan effectieve werklozen telt. 

Overheid moet niet 4% besparen zoals VOKA stelt, maar wel 40%

| |

Belgen dienen hard te werken voor hun loon, zelfs zeer hard. Het is dan ook maar normaal dat met het vele belastingsgeld dat de hardwerkende Belg aan vadertje staat betaalt ook zorgvuldig en efficiënt wordt mee omgesprongen. Daarom wekt het verwondering dat VOKA op het open VLD labo van 30 augustus 2008, een pleidooi hield om slechts 4% te besparen op het overheidsapparaat. Analyse van de data toont echter aan dat tot 40% besparing mogelijk is en als doelstelling dient te worden gesteld, met behoud van alle diensten die de burger wenst.

Verdrag van Lissabon: alsnog ratificeren of niet?

| |

Woensdag 9 juli om 16 u in het Vlaams Parlement (Leuvense Weg 86, 1000 Brussel) wordt het Lissabon-Verdrag (en dus de Belgische ratificatie) beslecht. De ratificatie ervan is verschillend voor elke europese lidstaat, maar in België afhankelijk gemaakt van een goedkeuring in de parlementen van de deelstaten en een samenwerkingsakkoord over de implementatie in de Belgische federale staat. Wettelijk is een europese ratificatie niet meer mogelijk omdat er geen consensus meer is nadat Nederland, Frankrijk en Ierland ofwel de Grondwet ofwel het ervan afgeleide verdrag van Lissabon verworpen hebben. Ook het samenwerkingsakkoord tussen de Belgische deelstaten is er niet. Heeft het dan nog zin dit verdrag in het Vlaamse Parlement goed te keuren of is dit eerder een symbolische daad?

Inhoud syndiceren