Directe democratie

Politieke etiketten : what’s in a name?

| |
Een groot voordeel van eens in het buitenland te vertoeven is dat men minder last krijgt van het "onder de kerktoren" syndroom. Deze parel van een ex-pat aangebracht in De Tijd willen we u niet onthouden. Lees verder: 

Op 28 november gaan de Zwitsers stemmen over een initiatief van de Parti Socialiste om een minimaal tarief aan inkomensbelasting op te leggen aan de kantons in hun fiscale concurrentie. Concreet wordt gevraagd dat er voor belastbare inkomens boven de 250.000 Zwitserse frank (185.000 euro) een minimaal belastingtarief van 22% zou moeten gelden.

De Belgische staatshervorming voorbij

| | |

Vorig jaar was ik ter gelegenheid van een onderzoeksproject in Bilbao, Baskenland. U weet wel die regio in Spanje  waar ze nog met geweld vechten voor hun onafhankelijkheid en ze onderdrukt worden door Madrid.  Tenminste dat is de indruk die de media u meegeven. Zoals dat gaat ’s avonds werd er ook van gedachten gewisseld over die andere regio’s nl. Vlaanderen, Wallonië in België waarvan de media u bijwijlen doen geloven dat ze al lang zo goed als onafhankelijk is. Groot was dan ook mijn verbazing te horen dat Baskenland een autonome regio is, men er de belastingen lokaal int, 80% voor zichzelf houdt en jaarlijks met Madrid onderhandelt over hoeveel juist ze gaan betalen voor de federale diensten.

Franstaligen moeten niet bang zijn van Fiscale Concurrentie

| |

De franstaligen blokkeren de regeringsonderhandelingen omdat zij niet willen weten van fiscale autonomie. Zij vrezen fiscale concurrentie, waarbij deelstaten met gunstige belastingtarieven economische activiteit zouden afsnoepen van minder belastingvriendelijke regio’s, wat in deze laatste regio’s zou kunnen leiden tot minder belastingontvangsten en ook tot werkloosheid.   Die vrees is naar onze mening onterecht. De ervaringen in landen waar belastingcompetitie wordt toegepast tonen integendeel aan, dat dergelijke competitie een gezonde economische dynamiek op gang brengt, waar elke regio van profiteert. Het is niet zo dat de ene regio wint wat de andere kwijtspeelt, neen, elke regio heeft er baat bij, zo blijkt.

Welke democratie voor het Vlaanderen van morgen?

| |
Op zaterdag 10 juli a.s. vond in de raadzaal van het gemeentehuis van Sint-Martens-Latem met steun van ‘VlaanderenFeest’ de 11 juli viering plaats. Eric Verhulst sprak over ‘Welke democratie voor het Vlaanderen van morgen’. Aansluitend was er een samenzang van Vlaamse liederen met zangkoor ‘Ic jeune mi daarin’.

Hieronder de tekst van de toespraak:

Infrastructuurwerken: aan wie komt de besluitvorming toe?

|

Het principe zelf van de Antwerpse volksraadpleging is niet onbetwist gebleven.  Hoewel de Belgische staat het principe van de volkssoevereiniteit niet erkent, en dus geen beslissende referendums accepteert, gaat zelfs van een consultatieve volksraadpleging de facto aanzienlijke autoriteit uit. Dat wordt jammer gevonden. Politici verdedigen wat zij de ‘representatieve democratie' noemen. Zij wijzen op de onbekwaamheid van de burgers. Kiezers informeren zich niet en zijn egocentrisch. Zij zijn niet in staat om het ‘algemeen belang' voor ogen te houden. Jan met de Pet lijdt aan het nimby-syndroom. Daarom zijn er leiders nodig die de burgers, desnoods tegen hun wil, naar een heilvolle bestemming kunnen voeren (1). Referenda en volksraadplegingen passen niet in dit plaatje.

"Directe democratie: principes, voordelen en beperkingen".

| |

Op 15 januari staken we van wal met de eerste avondvoordracht in de reeks "Voorbij de staatshervorming . Vrijheid, democratie en recht in een nieuw Vlaanderen". Dit is een initiatief van de werkgroep Greenfields (Cassandra), WorForAll en Democratie.nu. De eerste spreker was Jos Verhulst over "Directe democratie: principes, voordelen en beperkingen". Een korte samenvatting: 

"Een democratisch systeem van  besluitvorming leidt tot de productie van wetten., die echter naar hun inhoud niet willekeurig kunnen zijn.  Een democratische wet kan nog steeds op evidente wijze de natuurlijke rechten van individuen schenden en dientengevolge onrechtmatig zijn. 

Quand le roi est désespéré.

| |

 

 

Quand le roi est désespéré.

Les arbres finissent de grimper.
Sept vieillards crient Fortissimi,
Les poches pleines,
Leur sang bleu et rouge.
Nous, il nous reste des miettes.
Quand le ciel tombe, il tombe mal.

The illusion of trust
Is just a whisper skilfully played.
Human rights ought to be noble.
When used as a stick,
They are just ink on paper.
When illusions fall, they fall hard.

Een golf komt op ons neer.
Wie slim is blijft staan,
Wie snel is loopt weg.
Wanneer de vloed is geweest,
Liggen dode vissen op het strand.
Als de zee wast, dan wast hij hard.

The ministry of monuments
has run out of glue.

Es sind die einstürzenden Bauwerke,
die Menschenleben gefährden.

A is A said Ayn Rand.

Die Welt ist alles was der fall ist.
Der Wahnwitz ist von jeder zeit.

Wovon man nicht sprechen kann,
darüber muss man schweigen.
Wovon man nicht sprechen darf,
darüber muss man rufen.

Quand le roi est désespéré,
Le pays tombe en miettes.

 

When the King is desperate.

The trees have stopped growing,
Seven elderly shout Fortissimi.
Their pockets full,
Their blood blue and red.
Crumbs are left for us.
When the sky falls, it falls hard.

The illusion of trust
Is just a whisper skilfully played.
Human rights ought to be noble.
When used as a stick,
They are just ink on paper.
When illusions fall, they fall hard.

A wave comes down on us.
The smart ones remain standing,
The fast ones run away.
When the tide has been
Dead fish lie on the beach.
When the see washes, it washes hard.

The ministry of monuments
has run out of glue.

It is collapsing buildings
that threaten human life.

A is A said Ayn Rand.

The world is all that is the case.
Madness is of all times.

Whereof one can not speak,
one must be silent.
Whereof one may not speak,
one must be shouting.

When the King is desperate,
the country is crumbling apart.

 

   32nd December 2008,
   eric.verhulst ( @ ) altreonic.com

   Let it not be just wishes for a better future

   (Extracts from:

   The reverse Turing Machine, in argument with Alan Turing, Ludwig Wittgenstein and Ayn Rand)

   Voor een grafische pdf versie en een bundel zie bijlagen.

 

De toestand is ernstig maar niet hopeloos

| |

Back to basics

Het doek is gevallen over de regering. Het is bijna een wonder te noemen dat dit niet eerder gebeurd is. Leterme I was namelijk niet alleen onder een donkere hemel gestart, er was nauwelijks sprake van een beleid met visie. De reden hiervoor is niet zozeer bij Leterme zelf te zoeken. Het land is structureel onbestuurbaar geworden. Minister van State Marc Eyskens heeft die analyse kraakhelder gemaakt met zijn openingszin in de Keien van de Wetstraat (Canvas, 19 december 2008). Zijn uitspraken waren ronduit vernietigend voor het hele Belgische politieke en financiële bestel. Terwijl het water ons land aan de lippen staat, rijst de vraag “wat nu?” Hier wordt geschiedenis geschreven.

De steen der wijzen bestaat niet.

| |
Beste lezer,
 
Het kan verkeren zei den dezen. In de knack van 28 augustus verklaart Remi Vermeiren (ex-bankier KBC) nog dat een bank zoals Fortis onmogelijk failliet kan gaan. Nog geen maand later is het zover en ondertussen zijn de banken of verzekeraars die niet op de blaren zitten bijna op een hand te tellen. Hoe groter de naam, hoe groter de blaam.
Zelden zijn er dan ook sinds de laatste wereldoorlog zoveel veranderingen en schokkende gebeurtenissen geweest op een maand tijd. De Belgische communautaire dialoog (eerder een surrealistisch schouwspel zoals "Wachten op Godot") is weer nieuw leven ingeblazen (sic). Dankzij een velletje A4 vol met gemeenplaatsen, het bedenkelijke resultaat van de zwerftocht van drie wijzen. Politieke verandering is wel op komst. Elke nieuwe opiniepeiling toont aan hoe pijlsnel de burger zijn vertrouwen verliest in de heersende politieke klasse, hoe hard ze zich ook aan de macht vast klampt. Een politieke aardverschuiving staat er aan te komen en de vraag is of de aflossing van de wacht wel voorbereid is en beterschap kan brengen.

Werkloosheid in Zwitserland fenomenaal laag

| |

We hebben recentelijk meerdere pleidooien gehouden om het Zwitserse model van directe democratie als voorbeeld te nemen. Gestaafd door studies en vergelijkingen blijkt dat Zwitserland het veel beter doet op gebied van welvaart en welzijn en de burger niet onnodig belast. Het moge dan vreemd lijken, maar de Zwitsers werken ook het meest en het langst. De werkloosheid is er in alle leeftijdscategorieën lager dan 2,5%, zonder dat er beroep gedaan wordt op allerlei RVA-achtige statuten. Die 2,5 % is een tiende van hetgeen ons land aan effectieve werklozen telt. 

Inhoud syndiceren