Op 17 maart had de derde voordracht plaats in de reeks "Voorbij de Staatshervorming". Er werd onderzocht hoe een samenleving kan bestaan op basis van vrijheid, beter te noemen "het recht op zelfbeschikking". Uit die geformaliseerde benadering volgt dat er een evenwicht onstaat tussen het eigen zelfbeschikkingsrecht en het zelfbeschikkingsrecht dat aan elke andere mens moet gegund worden.

Dat ons land op een keerpunt staat zal voor iedereen zelfs voor de hardnekkigste Belgicisten stilaan duidelijk zijn. Na meer dan een jaar palaveren is het duidelijk dat de politieke macht verstrikt is geraakt in zijn eigen loodzware constructies om de macht voor zichzelf en de erop parasiterende organisaties te behouden. Taal heeft weinig te maken met de impasse veeleer een historisch gegroeid cultureel verschil in inzicht in hoe politieke macht op lange termijn samenhangt met economische macht en sociale welvaart. De bron van de welvaart ligt echter niet bij de politici of bij de overheid maar bij de burger zelf.