Democracy

De crisis duurt al tien jaar

| |

RVA 2000 - 2010

 

In Januari 2010 waren er net geteld 1457991 mensen bij de RVA ingeschreven. Een historisch rekord. Niet echt om trots op te zijn. De oorzaak hiervan is de belastingsdruk op arbeid en investeren, die grofweg 2/3 afroomt, of liever de belasting bedraagt 2/3 van de kostprijs. Vakbonden klampen zich vast aan deze sociale "verworvenheid" omdat ze gretig mee in de pot graaien. Vakbonden en mutualiteiten genieten immers van belastings vrijstelling. In totaal gaat er in de conform art 180, 181 en 182 WIB'92 fiscaal vrijgestelde middens meer dan 53 MILJARD EURO (in oude BEF meer dan 2000 miljard) om! (bron: Geert Wittemans). Het is dan ook aberant dat juist de vakbonden voor nog meer belastingen pleiten. Dat deze politiek meer dan een kwart van de beroepsbevolking gedegradeerd heeft tot tweede rangsburgers deert hen niet. Ze hebben namelijk teveel leden die bij de overvolle overheidsector tewerkgesteld zijn. De klassenstrijd heeft wel een bijzondere wrange smaak gekregen.

Zwitserse meta-democratie voor een toekomstig democratisch België

| |

Ons land zit weer eens in de impasse. Zelfs de meester-loodgieter Jean-Luc Dehaene is er niet in geslaagd de Gordiaanse knoop door te hakken. Er zal een Alexander de Grote moeten aan de pas komen. Tijd om een tekst van twee jaar geleden nog eens van stal te halen. België is natuurlijk Zwitserland niet en zal dat ook nooit worden, maar het loont de moeite van er eens te gaan kijken. De Zwitsers staan in het bedrijven van democratisch samen leven eeuwen voorop. Ik spreek dan ook liever van een meta-democratie dan van wat in de meeste landen als democratie verkocht wordt.

U zal zich afvragen wat hiermee bedoeld wordt en waarom dit een oplossing kan bieden voor de huidige impasse in ons land. U denkt wellicht aan "de staatshervorming" maar het zou beter te zijn van te spreken van "het democratiseringsproces". Wat wij hier mee bedoelen is het unieke model van directe democratie dat in Zwitserland al 700 jaar bestaat. Het is veel meer dan het houden van referenda. Het gaat over hoe de burger zelf betrokken wordt in het bestuur. Zwitserland telt dan ook 26 kantons, elk met hun eigen grondwet en hun eigen specifieke vorm van democratie. Zwitserland kent niet één democratisch systeem maar kent er 26, daarom de term meta-democratie want de confederale grondwet is ervoor uitgedacht. Men kan dus gerust zeggen dat dit een stuk europees erfgoed is dat na 700 jaar tot maturiteit gekomen is en zijn verdiensten bewezen heeft. De welvaart is er hoog, evenals het geluksgevoel.

U vindt hieronder een korte versie van een oproep dit zwitserse model van meta-democratie als basis te nemen voor een hervorming van ons land. In een tweede, meer uitgebreide tekst gaan we er nader op in en maken we ook een link met het democratische proces in Europa. U vindt er ook alle referenties, stuk voor stuk degelijke studies die aantonen dat directe democratie wel degelijk betere resultaten oplevert.

De korte tekst werd ook mede-ondertekend door een 50tal personen uit diverse kringen. Wenst u dat ook te doen, zend dan een korte mail met uw naam en wij voegen u toe aan de lijst. Organisaties worden niet vermeld omdat wij menen dat dit een zaak is van de burger en het belang van alle belangengroepen overstijgt. Dat er nog over gediscussieerd moet worden, staat buiten kijf.

Lees verder:

De Financieringswet : een wangedrocht, zelfs een bananenrepubliek niet waardig.

| |

Gisteren (16/08) werd door Bart De Wever het voorstel tot een herwerking van de financieringswet  op de onderhandelingstafel gegooid, dit tot grote verbazing van de franstaligen. Het is eerder verbazend, dat dit nog niet veel eerder is gebeurd. Deze ongelooflijk ingewikkelde wet van 16 januari 1989 is inderdaad een gedrocht, dat slecht beheer aanmoedigt en goed beheer bestraft.

Welke democratie voor het Vlaanderen van morgen?

| |
Op zaterdag 10 juli a.s. vond in de raadzaal van het gemeentehuis van Sint-Martens-Latem met steun van ‘VlaanderenFeest’ de 11 juli viering plaats. Eric Verhulst sprak over ‘Welke democratie voor het Vlaanderen van morgen’. Aansluitend was er een samenzang van Vlaamse liederen met zangkoor ‘Ic jeune mi daarin’.

Hieronder de tekst van de toespraak:

De G20-top: Bravo Angela Merkel!

| |

De zopas gehouden G20-top in Toronto,  moest een oplossing brengen voor het herstel van de economische groei in de Westerse industrielanden. Twee tegengestelde visies tekenden zich af : deze van Barack Obama en daaraan tegengesteld de visie van Angela Merkel. De slottekst is een  compromis geworden, maar de tegenstellingen werden niet overbrugd.

Caroline Gennez apprecieert onze "doorwrochte" analyses. Alleen, ze begrijpt ze blijkbaar niet.

| |

Recentelijk hadden wij het genoegen een email te mogen ontvangen van Caroline Gennez, voorzitter van de SP-A.  Het was een beetje een vreemde email met een onbestaand adres als afzender en een vreemd onderwerp "2010-4119". Hierbij ons antwoord in afwachting van een echte communicatie. Voor wie u gaat stemmen, als u al gaat stemmen in dit grondwettelijk en democratisch bedenkelijk circus, laten wij aan u over. 

Rerum Novarum en de Steriele Sociaal-Economische visie van de Christelijke Vakbond

| |

Rerum Novarum is traditioneel voor de Christelijke vakbond de gelegenheid bij uitstek om zijn sociaal-economische visie extra in de verf te zetten. In de thema’s die vorige donderdag aan bod kwamen, was het zeer opvallend hoe weinig er  terug te vinden was over welvaartscreatie, maar des te meer over de verdeling van welvaart en de andere gekende vakbondsthema’s zoals bestrijding van de fiscale fraude en - zoals steeds- de klassieke uitvallen tegen het kapitalisme. Bij Jan Renders (ACW) klonk het letterlijk: “de bedoeling moet zijn, de rijken minder rijk te maken en daardoor de armen minder arm”.

Infrastructuurwerken: aan wie komt de besluitvorming toe?

|

Het principe zelf van de Antwerpse volksraadpleging is niet onbetwist gebleven.  Hoewel de Belgische staat het principe van de volkssoevereiniteit niet erkent, en dus geen beslissende referendums accepteert, gaat zelfs van een consultatieve volksraadpleging de facto aanzienlijke autoriteit uit. Dat wordt jammer gevonden. Politici verdedigen wat zij de ‘representatieve democratie' noemen. Zij wijzen op de onbekwaamheid van de burgers. Kiezers informeren zich niet en zijn egocentrisch. Zij zijn niet in staat om het ‘algemeen belang' voor ogen te houden. Jan met de Pet lijdt aan het nimby-syndroom. Daarom zijn er leiders nodig die de burgers, desnoods tegen hun wil, naar een heilvolle bestemming kunnen voeren (1). Referenda en volksraadplegingen passen niet in dit plaatje.

Vermogensbelasting is contraproductief en vernietigt welvaart.

| |

Sp.a-voorzitster Caroline Gennez pleitte zopas voor de invoering van een heffing op vermogenswinsten ("Socialisten viseren vermogenswinsten, De Tijd 6/03). Volgens haar zou daardoor de belasting op arbeid kunnen worden verminderd en zouden zelfs sommige andere belastingen kunnen worden afgeschaft. Toch een verrassende stelling, als men weet dat heel wat landen die een vermogensbelasting hanteerden, die beslissing hebben herzien, omdat de kosten hoger lagen dan de opbrengsten. Zo hebben Denemarken, Duitsland, Finland, Ierland, Italië, Luxemburg, Oostenrijk, Spanje en Zweden, die eerder een meerwaardebelasting hadden ingevoerd, deze terug afgeschaft.

Vakbonden en overheid moeten aan toekomst werken, niet aan het verleden

| | |

Drama's zoals bij OPEL Antwerpen kan men vermijden met toekomstgericht beleid, niet met stakingen om de oude structuren in stand te houden. Waarom gaat Opel Antwerpen dicht, waarom ging General Motors failliet, waarom wil AB Inbev in ons land afslanken? Waarom verhuizen zoveel bedrijven naar het buitenland?

Het antwoord op die vragen is vrij eenvoudig : de economie is een dynamisch gegeven. De omstandigheden waarin bedrijven functioneren werken veranderen razendsnel. De technologie evolueert in hels tempo. Bestaande producten verouderen en worden vervangen door nieuwere  en betere.  De marktomstandigheden wijzigen voortdurend. Nieuwe markten ontstaan en heel wat landen, die vroeger tot de ontwikkelingslanden behoorden staan nu klaar om de fakkel over te nemen van de oude industrielanden. Vele van deze opkomende landen kunnen produceren in een ondernemersvriendelijk klimaat, met lage belastingdruk en niet bezwaard door een tsunami aan reglementen, wetten en verorderingen, die bij ons het ondernemersschap maakt tot een Calvarieberg. Hun productie is dan ook heel wat goedkoper. Het is dan ook een volkomen logische beslissing van vele bedrijven om hun werkgebied te verplaatsen naar die landen.

Inhoud syndiceren