democracy
Welke democratie voor het Vlaanderen van morgen?
Ingediend door eric.verhulst op 6 juli, 2010 - 09:19. democracy | Directe democratie | subsidiariteitHieronder de tekst van de toespraak:
Infrastructuurwerken: aan wie komt de besluitvorming toe?
Ingediend door jos.verhulst op 22 maart, 2010 - 14:25. democracy | Directe democratieHet principe zelf van de Antwerpse volksraadpleging is niet onbetwist gebleven. Hoewel de Belgische staat het principe van de volkssoevereiniteit niet erkent, en dus geen beslissende referendums accepteert, gaat zelfs van een consultatieve volksraadpleging de facto aanzienlijke autoriteit uit. Dat wordt jammer gevonden. Politici verdedigen wat zij de ‘representatieve democratie' noemen. Zij wijzen op de onbekwaamheid van de burgers. Kiezers informeren zich niet en zijn egocentrisch. Zij zijn niet in staat om het ‘algemeen belang' voor ogen te houden. Jan met de Pet lijdt aan het nimby-syndroom. Daarom zijn er leiders nodig die de burgers, desnoods tegen hun wil, naar een heilvolle bestemming kunnen voeren (1). Referenda en volksraadplegingen passen niet in dit plaatje.
Principes van een vrije en democratische samenleving. Zonder parlementsgebouw, kan dit?
Ingediend door eric.verhulst op 19 maart, 2009 - 23:09. democracy | diecte democratieOp 17 maart had de derde voordracht plaats in de reeks "Voorbij de Staatshervorming". Er werd onderzocht hoe een samenleving kan bestaan op basis van vrijheid, beter te noemen "het recht op zelfbeschikking". Uit die geformaliseerde benadering volgt dat er een evenwicht onstaat tussen het eigen zelfbeschikkingsrecht en het zelfbeschikkingsrecht dat aan elke andere mens moet gegund worden.
Overheid zonder recht, recht zonder overheid.
Ingediend door eric.verhulst op 11 februari, 2009 - 00:18. democracy | democratie | rechtststaat'Rechtsstaat' en 'democratie' zijn nog altijd de twee belangrijkste pijlers voor het legitimeren van het staatsoptreden in de westerse wereld. Daarbij wordt vooral verwezen naar het in het verleden verworven prestige van de idee van de democratische rechtsstaat die echter nooit ten volle gerealiseerd is en al heel lang geen rol van betekenis meer speelt in de beperking en normering van de staatsmacht.
Zijn democratie en rechtsstaat hoe dan ook verenigbaar? Zo ja, hoe? Zo neen, welke factoren staan dan hun verenigbaarheid in de weg? Dat zijn de vragen die ik vanavond wil behandelen. Ik zal mij daarbij beperken tot structurele kenmerken van democratie en rechtsstaat en niet ingaan op de psychologische, sociologische, economische en, in het algemeen, culturele processen waartoe die kenmerken veelal aanleiding geven.
De volledige tekst vindt u in bijlage.
Avondvoordrachten over "Voorbij de staatshervorming".
Ingediend door eric.verhulst op 21 januari, 2009 - 17:54. democracy | democratie | overheidssectorUpdate van het programma.
De Werkgroep "Greenfields" van Cassandra, Democratie.nu en WorkForAll.org nodigen u uit op een reeks avondvoordrachten en een studiedag rond het thema van de democratie.
Voorbij de staatshervorming
Vrijheid, democratie en recht in een nieuw Vlaanderen
Er is geen RECHTS of LINKS meer. Er is geen PROGESSIEF of CONSERVATIEF meer. Er is nog alleen de particratie, er zijn alleen nog diegenen die op de macht zitten en diegenen die de macht ondergaan.
Eerste Wereldforum voor directe democratie
Ingediend door eric.verhulst op 21 september, 2008 - 18:32. democracy | overheidsbeslag
Van 1 tot 4 oktober 2008 organiseert het Initiative and Referendum Institute Europe (IRI) in Aarau, Zwitserland, het eerste World Democracy Forum (wereldforum voor Democratie). Niet te missen voor wie interesse heeft voor Directe democratie, het Zwitserse democratiemodel, of de ervaringen van andere landen met basisdemocratie. Meer info: http://www.iri-europe.org/en/conference/overview/
Zwitserse meta-democratie, een beter alternatief voor een toekomstig democratisch België en Europa
Ingediend door eric.verhulst op 30 augustus, 2008 - 03:04. democracy | diecte democratie | Lissabon | welvaart
Dat ons land op een keerpunt staat zal voor iedereen zelfs voor de hardnekkigste Belgicisten stilaan duidelijk zijn. Na meer dan een jaar palaveren is het duidelijk dat de politieke macht verstrikt is geraakt in zijn eigen loodzware constructies om de macht voor zichzelf en de erop parasiterende organisaties te behouden. Taal heeft weinig te maken met de impasse veeleer een historisch gegroeid cultureel verschil in inzicht in hoe politieke macht op lange termijn samenhangt met economische macht en sociale welvaart. De bron van de welvaart ligt echter niet bij de politici of bij de overheid maar bij de burger zelf.
