Vorige donderdag ondertekenden de Europese regeringsleiders het zogenaamde “Verdrag van Lissabon”. Dit ging gepaard met heel wat tumult in de Britse pers, maar bij ons bleef het daarover zo goed als windstil. In de weinige berichtgeving en analyse werd niet één keer de vraag gesteld of het wel normaal is dat een voorstel dat in 2005 door de bevolking van stichtende EU-leden Frankrijk en Nederland werd weggestemd twee jaar later nagenoeg ongewijzigd toch wordt doorgevoerd.

Bart De Wever denkt dat België niet zal gesplitst worden, het zal verdampen zegt hij. Dat wekt de indruk dat wat er achterblijft een vluchtje ijle lucht is geworden. Twee minuten later is het weg alsof het nooit bestaan heeft. Het is natuurlijk maar een metafoor, in werkelijkheid zal het eerder lijken op een overjaarse dinosaurus die onder zijn eigen gewicht bezweken is. En het boeltje opruimen zal een lastige karwei worden. Het landje heeft zijn naoorlogse glorie gehad, maar daar is het dan ook bij gebleven.

Dr. Carl-Johan Westholm, founder of the online voting site FreeEurope.info and Mendez de Vigo MEP (tbc)
Could introducing a new EU constitution be so important that policy makers abandon democracy for it?
The present EU leadership seems intent on introducing fundamental rules by stealth: following rejection by referenda in two countries in 2005, the Dutch and Danish parliaments may shortly submit the “Reform Treaty” to their voters.

Voorbeelden hoe de overheid elke dag meer en meer de vrijheid van eigendom beperkt, eigenaars van gronden en de belastingsbetaler oplicht, hen opzadelt met inefficiente bureaucratie.

Hoe democratisch is Vlaanderen nog? Als het over politieke benoemingen en corruptie schandalen gaat, dan wijst men graag met de vermanende vinger naar het Zuiden des land's. En voorwaar, het is daar erger. Alleen, dat is een kwestie van gradatie. Nu er eindelijk een ambtenaar is opgestaan die de tekortkomingen langs Vlaamse kant durft aan te kaarten en daarenboven durft pleiten voor een meer efficiëntere en slankere overheid, wordt hij zonder veel respect coor deontologie brutaal aan de kant gezet. Stiekem hoopt men wellicht dat het publiek de figuur van Rudy Aernoudt snel zal vergeten. Stiekem hoopt men dat men snel zal vergeten waarvoor hij durfde pleiten: meer deontologie en meer slagkracht voor de economie. Toegeveven, Rudy Aernoudt heeft een iets wat ongewone stijl. Hij durft te denken en hij durft het aan (als topambtenaar) zijn mening te verkondigen. Hij is een van de weinige uitzonderingen die dit durft te doen in dit land van meelopers. Hij maakte het zijn broodheren niet gemakkelijker, maar hij nam wel zijn verantwoordelijkheid op. Zal de geschiedenis ook zo oordelen over de politieke klasse die hij aan de kaak stelde? Een Vlaams gewest of Staat met meer bevoegdheden meer met alle gebreken van de huidige Belgische mistoestand is dus duidelijk geen garantie voor de toekomst.

For those who have never heard of Austrian Economics, take some time to visit the website of the von Mises Institute , based in New York and celebrating soon their 25th anniversary. As often happened, European intellectuals of class had to flee to the U.S. to florish and get recognition. Today, this still happens although less dramatically and partly because those who did flee still need time to reach their height of recognition.

Professionalisering en invoering van moderne managementstechnieken in het openbaar ambt leiden tot een nog minder efficiënte overheid als die overheid de emanatie blijft van de aloude verdeel-en-heers-machtspolitiek.

Alain Destexhe heeft samen met Alain Eraly en Eric Gillet een nieuwe uitgave gepubliceerd van het oorspronkelijke werk dat verscheen in 2003 (Editions Labor). De inleiding werd hieronder vertaald in het Nederlands en actualiseert de feiten (vooral dan langs Waalse kant).