Leven aan de onderkant. De negatieve kantjes van de Sociale Zekerheid.

Dr Dalrymple werkte jarenlang in een Engelse achterstandswijk en daar viel het hem op dat de patiënten de oorzaak van hun probleemgedrag nooit bij zichzelf zochten. Van de slachtoffercultuur, die verhindert dat mensen hun lot in eigen handen nemen, moeten we hoognodig af, vindt hij. Theodore Dalrymple legt in zijn boeken - o.m. ‘Leven aan de Onderkant’ en ‘Beschaving, of wat ervan overblijft’ - genadeloos bloot wat er fout gaat in de huidige maatschappij en hoe de politiek daarbij zwaar in de fout gaat.

Hij schuwt daarbij de controversie niet. Eén van zijn meer opgemerkte uitspraken is dat de criminaliteit gelijk gestegen is met de toename van het aantal criminologen. Op 16 september hield hij een voordracht onder de titel “Politicians: dependant on dependancy?“

Lees verder. Voordracht Dr. Theodore Dampryle

PS.

Er wordt wel eens beweerd dat wat Dalrymple beschrijft vooral een Engels fenomeen is. De vraag is wel of dit echt zo is. In elk geval heeft zijn doortocht in Brussel hem voldoende ervaring opgeleverd om over gelijkaardige waarnemingen te berichten in De Standaard op 3 October jl.
Hieronder de tekst. Noteer dat Dalrymple wellicht iets te snel denkt dat iedereen van Noord-Afrikaanse origine ook Marokaans is.

03-10-2006 - Theodore Dalrymple - de standaard

ONLANGS verbleef ik in Brussel, een stad die er wonderwel in slaagt de grijsheid van de bureaucratie te combineren met de protserigheid van het ergste wat de populaire cultuur tegenwoordig te bieden heeft. Als het toppunt van service garandeerde mijn hotel me dag en nacht ongebreidelde toegang tot de wereld van de pornografie. De vrijheid van meningsuiting en mijn mensenrechten in één klap gevrijwaard. In mijn hotelkamer vond ik ook een exemplaar van Het Gouden Boek van België 2001 . Misschien waren de tussenliggende jaren niet zo glanzend geweest. Het Gouden Boek van dat jaar echter was volledig gewijd aan de plaats van de vrouw in de Belgische samenleving. Alsof ze een bedreigde diersoort was, die toch kon in stand gehouden worden, mits de juiste voeding en verzorging. Net als de neushoorn in Sumatra en de zeearend in Schotland.

Eén artikel was bijvoorbeeld gefocust op de plaats van de vrouw binnen de Belgische strijdmachten. De illustratie daarbij - jonge vrouwelijke mechaniekers in werkoverall die over een gevechtsvliegtuig klauteren - bracht levendig de jaren van de sovjetpropaganda in herinnering. Ik moest ineens terugdenken aan een cartoon uit het ter ziele gegane komisch blad Punch , net voor de start van de Olympische Spelen in Moskou. Een vrouwelijke atleet met een duidelijk overschot aan mannelijke hormonen moet een geslachtsproef ondergaan: als ze erin slaagt een wiel van een traktor te verwisselen in minder dan vijf minuten, is ze een echte vrouw.

Merkwaardig genoeg maakte Het Gouden Boek van België niet de minste melding van een ander, belangrijker aspect van de plaats van de vrouw in de Belgische maatschappij.

Op wandel doorheen het stadscentrum, met het nodige verval en de daarbij horende vervuiling, werd ik voor verschillende seksshows uitgenodigd door mannen die niet gewoon zijn ,,nee'' als antwoord te krijgen. Dronkaards lagen te slapen in portieken en grote groepen jongemannen hingen rond met god weet wat voor bedoelingen. Het blijft een onweerlegbaar feit dat Belgisch bier het beste (en meest gevarieerde) ter wereld is, maar zelfs dat besef kon deze scène geen charme verlenen. Je had de indruk door een modern tafereel van George Grosz te slenteren.

Het overgrote deel van de lummels op straat waren van Marokkaanse origine, getooid in het internationale uniform van de hedendaagse achterbuurt. Het leek alsof ze tot de verwaarloosde omgeving werden aangetrokken als vliegen tot een karkas. Ik had enkele momenten nodig om te beseffen dat er geen enkele vrouw van Marokkaanse oorsprong te zien was. Waar zaten ze, die vrouwen van Marokkaanse origine? Wat was hún plaats in de Belgische samenleving?

Dat was de vraag die Het Gouden Boek van België 2001 niet beantwoordde, om de eenvoudige reden dat het die vraag niet stelde.

Het antwoord diende zich de volgende morgen aan, nadat de zon was opgekomen. Massa's vrouwen van Marokkaanse origine, allesbehalve Europees gekleed, troepten samen in de straten, alsof een nachtelijke vloek was opgeheven. Er vielen heel wat minder mannen van Marokkaanse origine te bespeuren.

Een van de redenen waarom Het Gouden Boek deze prangende vraag niet stelt, is dat de auteurs wellicht zouden vervolgd worden, mochten ze het wel gedaan hebben. De eerste taak van de intellectueel in België is immers niet om het voor de hand liggende uit te spreken, maar om het net te omzeilen. Misschien speelt België hierin zelfs een Europese voortrekkersrol. De perfecte keuze dus als hoofdstad van Europa.

1,3 miljoen mensen leven dus in armoede in België.

1,3 miljoen mensen leven dus in armoede in België. Het is goed in eigen hart te kijken nog even voor het slapen gaan: In de totale geschiedenis hebben “de gepamperde” de geprivilegieerde klasse met hun roze brillen de armoede nooit gezien en ontkende het bestaan er van. Deze passen niet in hun kader, voor hen zijn het derderangsburgers, de problematiek rond armoede is voor hen onbestaande, niets nieuws onder de zon!.De nomenclatuur kan nu terug beroep doen op het onderbetaalde goedkoop personeel, net zoals vroeger, deze zijn: koks, hoveniers, werkvrouwen, onderhoudspersoneel, meiden en knechten enz, deze goed genoeg om hun vuiligheid op te kuisen en dit liefst met de glimlach en niet roken aub. De Middeleeuwen zijn terug en het liberalisme met een menselijk gelaat is verworden tot een neoliberale heerschappij. De woongebieden (villaatjes) van de gevestigde nomenclatuur (eigenaars van privaatindustrie, politiekers, rechters, advocaten, maw. de privaat en staatselite.) liggen uiteraard ver af en gescheiden van de woongebieden waar zich armen bevinden. Om het consumentisme te bevorderen worden culturele identiteiten, natuurlijke rijkdommen, ecosystemen en sociale gemeenschappen platgewalst. Het is misbruik maken van de zwakke onwetende mens, dit om op deze manier aan zijn doel te geraken en daardoor zelf meer mogelijkheden en vrijheden te verwerven. Enkel de capaciteiten en de lage lonen zijn voor hen belangrijk, ze creëren daardoor een kunstmatige sluikeconomie die de reële economie ondermijnt en de loon naar werk verhouding van deze vernietigt, het misbruik maken van de medemens bereikt hier zijn hoogste vorm, discriminatie puur. De door generaties en met veel geduld opgebouwde “voorbeeld model samenleving” wordt hier op een zeer subtiele manier tot op de grond afgebroken, van het eerbiedigen van de bestaande fundamentele sociale rechten is geen sprake, economie is een middel en mag geen doel op zich zijn. De problematiek rond de lege koelkasten: Tot de nomenclatuur van een land behoren de geprivilegieerde klasse, maw. de economische en ambtelijke elite en de religie-elite, zij zijn de happy few, de bevoorrechte. Alle systemen waarbij privilegies en voorrechten erfelijk worden overgedragen zijn ondemocratisch. Als mensen worden uitgesloten van een menswaardig leven, heet dat onrecht. Waar het ook aan ligt, één ding is zeker: armoede bestaat, en het gaat om veel meer dan een individueel probleem. Het hoort niet thuis in een menswaardige samenleving, 6 à 7 procent van de Belgen wordt in armoede geboren. Als je er de mensen bij telt die in armoede beland zijn door bijvoorbeeld echtscheiding of faillissement kom je minstens aan het dubbele percentage uit. Bovendien is er ook nog een groep die in bestaansonzekerheid leeft. 1,3 miljoen mensen leven dus in armoede of dreigen in armoede te vervallen. In onze risicomaatschappij krijgt armoede ook nieuwe gezichten: alleenstaanden, eenoudergezinnen, jonge laaggeschoolden, allochtonen, asielzoekers, enz. Voor hen blijft artikel 23 van de grondwet vaak dode letter: het recht op behoorlijke huisvesting, recht op arbeid, recht op betaalbare gezondheidszorg, recht op cultuur. Hoe groter de kloof tussen rijk en arm, hoe hardnekkiger de rijken zich aan hun vrijheid, macht en rijkdom vastklampen en hoe minder kans de arme hebben om vrij te zijn en er bovenop te geraken, een altijd maar moeilijker te doorbreken vicieuze cirkel. Geen enkel mens heeft de vrijheid om andermans vrijheid te beperken of om over andermans vrijheid te beschikken, dit is een fundamenteel mensenrecht. We weten uit pijnlijke ervaring dat vrijheid nooit vrijwillig wordt opgegeven door de onderdrukker, ze moet geëist worden door de onderdrukten. Vrijheid is dat ieder mens de mogelijkheid moet hebben om in eigen land een behoorlijk leven te kunnen leiden, dit is een mensenrecht. Blijkbaar heeft in één van de meest welvarende regio’s van de wereld toch niet iedereen het ‘recht een menswaardig leven te leiden’. Ondanks die harde realiteit zien we de laatste jaren een banalisering van het armoedeprobleem optreden bij politici. De salon politiekers hebben de passie verloren om de zwakken in onze samenleving te verdedigen, de sterke moeten we niet verdedigen, zij verdedigen zichzelf wel. Het gaat toch maar over 7 procent, hoor je dan zeggen, een gevoel van fatalisme heerst, we lijken ons neer te leggen dat armoede er nu eenmaal bij hoort. Vergeten we dan dat kansarmoede?, het is omdat onze samenleving slecht georganiseerd is en niet omdat het hun schuld is. En beseffen we dan niet dat kansarmoede meestal ook gaat over kansen, vaardigheden en ontplooiingsmogelijkheden die mensen al dan niet meegekregen van jongsaf? Vergeten we dat er achter al die cijfers menselijke gezichten schuil gaan? Hoe diep armoede gaat, hoe ver het reikt en hoe zwaar het de binnenkant van een mens beschadigt, dat zit trouwens allemaal niet meegerekend in die cijfers. Inderdaad! tenslotte kiest niemand ervoor om in armoede te leven. Wanneer de 200 rijkste mensen op de wereld één procent van hun bezit zouden delen, dan zouden alle kinderen op de wereld lager onderwijs kunnen volgen. “Working-poor”: Biedt tewerkstelling voldoende bescherming tegen armoede? Alhoewel duidelijk bewezen is dat werkloosheid en inactiviteit een veel groter armoederisico inhouden dan tewerkstelling, biedt een job niet altijd een garantie om te ontsnappen aan armoede. Bepaalde gezinsstructuren (zoals bvb. ééninkomensgezinnen) en lage inkomens (veroorzaakt door bvb. herhaaldelijke werkloosheid, deeltijdse arbeid een slecht betaalde jobs) liggen aan de oorzaak van de zogeheten “working-poor”. (bron: NAP, ECHP) Aantal wanbetalers neemt fors toe: Mensen betalen hun rekeningen slechter, omdat ze krap bij kas zitten. Bij incassobureau Intrum Justitia (IJ) is het aantal vorderingen in drie jaar verdubbeld. IJ heeft met 9000 opdrachtgevers een marktaandeel van 43%. Dit jaar behandelt het bureau twee miljoen zaken. Vooral mensen tussen de 25 en 35 jaar betalen slecht, omdat na de geboorte van een kind de moeder besluit om minder te werken, terwijl de kosten wel stijgen. Zorg: Mensen ouder dan 45 jaar hebben grote moeite de kosten van zorg te betalen, zoals ziekenfondspremies en rekeningen van ziekenhuis en huisarts. IJ noemt dit een zorgwekkende trend en voorziet grote problemen na de invoering van het nieuwe zorgstelsel. Kostenpost: ”Deze kostenpost stijgt voor veel mensen na de invoering van het nieuwe stelsel volgend jaar. Beleidsveranderingen leiden vaker tot betalingsproblemen bij consumenten”, aldus directeur M. van Es. Huur en energie: Mensen laten de afschriften voor de huur en energie ook steeds langer liggen. Bejaarden zijn anderhalf keer zo vaak te laat met het betalen van de huur als in 2003. Opvallend is de stijging van het aantal niet betaalde rekeningen voor financiële diensten. Leningen: Consumenten sluiten steeds meer leningen af, maar kunnen de rente en aflossing vaak niet op tijd betalen. Het aantal mensen tussen de 55 en 65 jaar dat hiermee in de problemen kwam, nam in 2005 met de helft toe. Onder 65-plussers was zelfs sprake van een verdubbeling. Veel Belgen van Turkse of Marokkaanse afkomst leven onder de Europese armoedegrens van 777 euro per maand. Dat blijkt uit onderzoek in opdracht van de Koning Boudewijnstichting. Van personen van Turkse herkomst leeft 58,9 procent onder de armoedegrens, bij Belgen van Marokkaanse orgine is dat 55,6 procent. Van de Italianen in België zit 21,5 procent onder die grens. Voor de autochtone Belgen is dat 10,16 procent. (Bron: ANP) Cijfers over armoede in de wereld zijn geen abstracte gegevens, achter die cijfers gaan mensen schuil, terwijl de mensheid nu toch over zeven keer meer middelen beschikt dan vijftig jaar geleden, blijft het aantal armen toenemen. Een recent rapport zegt dat als de huidige politiek wordt aangehouden er in het jaar 2020 nog altijd 750 miljoen mensen zullen zijn die met minder dan twee dollar per dag zullen moeten leven. Zolang de vruchten van onze planeet niet verdeeld worden en zo lang er mensen sterven van honger en arm zijn, kan men spreken van diefstal door diegenen die verzuipen in weelde. Apartheid tussen blank en zwart werd afgeschaft in Zuid-Afrika, maar de oudste vorm van apartheid, het onderscheid tussen klassen, tussen arm en rijk vermeerderd zich nog steeds op onze planeet, het is momenteel de grootste vorm van discriminatie sinds mens heugenis. Er is op de wereld genoeg voor iedereen, maar er is niet genoeg voor ieders hebzucht. De kwaliteit van een samenleving bestaat niet uit het aantal miljonairs, maar hoe men omgaat met zwakken, ouderen, jongeren, gezondheidszorg, werklozen, milieu en de nodige tijd voor het degelijk opvoeden van kinderen, ze zijn de toekomst en de volgende generatie. Wanneer de meeste mensen in een samenleving sociaal en financieel armer worden en het milieu verloederd, dan kan je echt geen goede punten geven aan een economie, minstens moet toch een meerderheid van de mensen het beter krijgen en de natuur moet zich kunnen herstellen, wat nu niet het geval is. Waarheid: je kan de waarheid niet verwarren met de mening van een meerderheid die zich zeer subtiel laat manipuleren, dit is het gevaar van een tolerante democratie, dit leerde ons de geschiedenis, dit is het grensgebied van onze democratie, over deze grens is er enkel dictatuur.

Onze democratie

Alles begingt volgens mij bij werk. De ingesteldheid van de mens is met der tijd veranderd. 100 jaar geleden was de arbeid volgens mij veel mens onwaardiger, maar iedereen moest werken om rond te komen. Deed je dat niet viel je terug in de armoede. En zelfs werkte je al, de modale arbeider kwam toen nog niet rond. Vandaag de dag is dit volkomen anders. Wanneer er gevraagt word om meer dan 38u te werken wordt dit terug gefloten door de werknemers of zwaar belast door de overheid. Wanneer je niet werkt is er soms maar een verschil van 100 euro tegen iemand die een ganse maand gaat werken. Is dit niet het beging geweest van de armoede? Ons goed sociaal systeem dat mensen het soms iets te makkelijk maakt. Dat mensen demotiveerd om arbeid te verrichten. Met gevolg dat kinderen van mensen die in armoede terecht zijn gekomen geen of minder kansen krijgen. En zo stilaan gans onze samenleving in een visieuze cirkel mee trekt.

Zoals ik begong: alles beging volgens mij bij arbeid. Maar arbeid de moeite waard. En beperk de werkloosheids uitkering. En je zal zien dat er meer mensen uit die visieuze cirkel komen. En meer kinderen de kans krijgen om hogere studies af te werken.

Zelf ben ik 23 jaar en werk ik hard om meer te hebben dan leeftijdsgenoten. Maar het loont !

Merkwaardige post van Corse.

Merkwaardige post van Corse. Hij verwijt het allemaal aan 'neoliberalisme', in plaats van het 'nep'-socialisme waar het toch duidelijk over gaat: mensen eerst zoveel mogelijk in afhankelijkheid drijven om dan die afhankelijkheid te misbruiken om ze in de politiek-correcte pas te laten lopen.
En afhankelijkheid is net het omgekeerde van liberalisme, waar vrijheid vooropstaat.

Een ellenlange tekst met een boude leugen dus...

Het beheersen van de fundamentele instincten:

Het beheersen van de fundamentele instincten:

Iedere intelligente civilisatie heeft meer en meer zelfbeheersing nodig.
Dit is de eis die de voortschrijdende mensheid steeds dwingender stelt.
Heimelijkheid, onoprechtheid, schijnheiligheid, zich verrijken of profiteren op de rug van anderen, deze verschaffen geen oplossingen, noch brengen zij de ethiek vooruit.
Dit sociale conflict bestaat uit de eindeloze strijd tussen fundamentele instincten en de evoluerende ethiek van een intelligente beschaving.
Daarom wordt het voor de moderne en intelligente samenleving inderdaad noodzakelijk om het individu zelfbeheersing op te leggen.

De kwaliteit van een samenleving bestaat niet uit het aantal miljonairs, maar hoe men omgaat met zwakken, ouderen, gezondheidszorg, werklozen, natuur en milieu enz.
Ongeveer 80% van de totale mondiale milieu-impact wordt veroorzaakt door 25% van de wereldbevolking, de zogenaamde mondiale consumptieklasse, de natuur die moeder is van alle leven wordt hier gedegradeerd tot stiefkind.

Zolang de vruchten van onze planeet niet verdeeld worden en zo lang er mensen sterven van honger en arm zijn, kan men spreken van diefstal door diegenen die verzuipen in weelde.
Apartheid tussen blank en zwart werd afgeschaft in Zuid-Afrika, maar de oudste vorm van apartheid, het onderscheid tussen klassen, tussen arm en rijk vermeerdert zich razend snel op onze planeet, het is momenteel de grootste vorm van discriminatie sinds mens heugenis.

hartelijk dank voor de

hartelijk dank voor de uitstekende en nuttige onderwerp

Hard maar waar...

Goed geschreven, klasse.

Ja, het klopt wel!

Hartelijk dank voor dit informatieve onderwerp, u heeft wel gelijk!

Eyeopener

Bedankt voor dit heldere verhaal. Je ziet te vaak dat mensen hun ogen voor de werkelijkheid gaan sluiten, echt een eyeopener! Joop

Duidelijk verhaal

Er is ergens een grens vastgesteld wat precies armoede is en wat niet. Maar vlak boven de grens zit ook een behoorlijk grote groep die het niet breed heeft. Probleem is ook vaak dat het sociale achterstand met zich meebrengt. Kinderen die niet een sport kunnen beoefenen en minder vakanties etc. Goed verhaal in ieder geval!

Ben het eens met de vorige

Ben het eens met de vorige spreker, zwangerschapskalender.
Het gaat altijd maar tussen rijk en arm, de midden groep lijkt vergeten!

Helemaal mee eens

Bedankt voor dit interessante onderwerp, u heeft idd gelijk!

Hartelijk bedankt voor het

Hartelijk bedankt voor het schrijven van deze artikel.
Met vriendelijke groet.
Linda

Nieuw commentaar posten

De inhoud van dit veld is privé en zal niet publiekelijk getoond worden.
  • Toegestane HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.
Meer informatie over formaatmogelijkheden