In de Standaard van zaterdag op zondag 17-18 februari stond een interessant dossier met als tittel: "De fiscus op de rooster(1)". De ondertittel was zelfs nog duidelijker in de bewoording: "Fiscale snoepjes leggen belastingsysteem in een knoop".

Het probleem is, zo wordt al snel duidelijk, is het willen en niet kunnen van de paarse federale overheid. Zo staan er voorbeelden in van een aantal maatregelen om de economie te stimuleren via fiscale maatregelen, of zo men wil, met 'snoepjes'. Jef Wellens, verantwoordelijke voor de fiscale databank Monkey.be, licht de situatie toe: "Er zijn zoveel incentives dat de mensen niet meer weten wat allemaal kan, laat staan waarvoor te kiezen. Wie verbouwt, komt potentieel voor een zestal aftrekken of verminderingen in aanmerking."

Natuurlijk zijn fiscale stimuli belangrijk voor een economie, maar deze moeten wel voldoen aan een aantal essentiële voorwaarden. Ten eerste moeten ze marktondersteunend zijn en niet -verstorend en ten tweede moeten ze weloverwogen en vooral efficiënt zijn. Zo zegt Jef Wellens o.m: "Enkele fiscale stimuli zijn niet meer dan een druppel op een hete plaat, maar ze verzwaren wel enorm het systeem." Wellens kaart ook bijvoorbeeld een probleem aan in de jobkorting. Waar men vroeger 25 % als forfaitaire beroepskosten aftrok, is dat door de jobkorting nu 26.1 %.

Uiteindelijk vertegenwoordigt dit het gevaar van een té actieve overheid, of zoals Theodore Dalrymple het zou zeggen:"een vernietigende welwillende overheid." Ik zou u ook in deze willen willen doen herinneren aan de notionele intrestaftrek, an sich geen slechte maatregel, maar waarom simpelweg geen verlaging van de vennootschapsbelasting invoeren, het geeft hetzelfde effect, en verlaagt de kosten vanwege een efficiëntere werking en minder administratieve lasten.

Lieven Van Belleghem, auteur van de Praktische Belastingservice zegt het volgende:"Paars heeft een staatssecretaris voor Administratieve Vereenvoudiging, maar er is althans op fiscaal vlak niets eenvoudiger gemaakt, integendeel."

Bij elke nieuwe regel moet men uiteraard toch kijken of er geen oudere kan geschrapt worden, maar als dat niet gebeurt had je beter geen nieuwe maatregel genomen.

Op deze manier gaan heel veel belastingsinkomsten voor de staat verloren en het zijn absoluut niet de sociaal zwakkeren die profiteren van deze administratieve rompslomp, maar diegenen die het aandurven om de fsicus te omzeilen, en geloof me, dat zal niet Jan en Veerle op de straat zijn.

We moeten dringend naar een echte administratieve vereenvoudiging, wat niet kan door een hervorming van het belastingsysteem. Het grootste probleem van de progressieve belastingheffing zijn niet zozeer de marginale aanslagvoeten, maar eerder de aftrekposten waardoor de effective marginale aanslagvoet vooral voor de lagere inkomens hoog kan worden. We moeten pleiten voor een ingrijpen in het eerste, namelijk het systeem zelf en dan komen we al onmiddellijk terecht bij een vlaktaks.

Een rondvraag bij de belastingambtenaren legt het probleem voor 78 % bij de te complexe fiscale wetgeving door de burger, en in tegenstelling tot Van Quikenborne, die zijn eigen fouten op populistische wijze van zich afschudt door het woord "ambetantenaren" te gebruiken, weten de ambtenaren ook wel dat er iets zal moeten gebeuren, maar je zal mensen niet overtuigen met scheldwoorden.