Alles begingt volgens mij bij werk. De ingesteldheid van de mens is met der tijd veranderd. 100 jaar geleden was de arbeid volgens mij veel mens onwaardiger, maar iedereen moest werken om rond te komen. Deed je dat niet viel je terug in de armoede. En zelfs werkte je al, de modale arbeider kwam toen nog niet rond. Vandaag de dag is dit volkomen anders. Wanneer er gevraagt word om meer dan 38u te werken wordt dit terug gefloten door de werknemers of zwaar belast door de overheid. Wanneer je niet werkt is er soms maar een verschil van 100 euro tegen iemand die een ganse maand gaat werken. Is dit niet het beging geweest van de armoede? Ons goed sociaal systeem dat mensen het soms iets te makkelijk maakt. Dat mensen demotiveerd om arbeid te verrichten. Met gevolg dat kinderen van mensen die in armoede terecht zijn gekomen geen of minder kansen krijgen. En zo stilaan gans onze samenleving in een visieuze cirkel mee trekt.

Zoals ik begong: alles beging volgens mij bij arbeid. Maar arbeid de moeite waard. En beperk de werkloosheids uitkering. En je zal zien dat er meer mensen uit die visieuze cirkel komen. En meer kinderen de kans krijgen om hogere studies af te werken.

Zelf ben ik 23 jaar en werk ik hard om meer te hebben dan leeftijdsgenoten. Maar het loont !