Geachte Heer Verhulst en De Wit

1) Ik heb steeds geprobeerd dit item zonder vooringenomenheid te benaderen. Gelieve me derhalve noch bij voorstanders, noch bij tegenstanders van de vlaktaks in te delen.

2) De door mij gebruikte term "sociaal bloedbad" werd gebruikt in een vorige studie (Leuven Economisch Standpunt van 2005 met Guy Van Camp) voor het effect van een zuiver proportionele belasting. Dat lijkt me niet "kreterig" als de armste 20% van de gezinnen meer dan 20% van hun beschikbaar inkomen verliezen, en het topdeciel 14% wint.

3) U zal tegenwerpen dat een zuiver proportionele belasting geen realistisch voorstel is aangezien ook meestal een vrijgesteld minimum gehanteerd wordt. Dat hoop ik met u. Ik wil er wel op wijzen dat de meest prominente voorstanders van het vlaktaks voorstel (Lijst Dedecker dus) steeds uitpakken met "andere studies van andere professoren" die aantonen dat een vlaktaks wél mogelijk is. Ze verwijzen dan naar een studie van collega Jef Vuchelen van de VUB. De cijfers in die studie van 1985 dateren echter van ... 1981. Net 25 jaar oud dus. Oud betekent echter niet fout. Op welke gegevens is deze uitspraak gebaseerd en hoe werd deze “vlaktaks” berekend? Het gaat om een deling van de globale opbrengst uit de personenbelasting in 1981 door het totale bruto-inkomen in 1981. Dat betekent dat er, behoudens de beroepskosten, geen enkele andere aftrek behouden blijft én vooral dat er geen belastingvrije som gehanteerd wordt. Enige consistentie in de gebruikte argumentatie zou niet misstaan. Het weze u een troost dat wij in ons Leuvens Economisch Standpunt van 2005 een zelfde berekening uitvoerden op 23000 fiscale aangiften van 2001 en daarbij een nog lager tarief bekwamen: 23,5%. Zeg dus niet dat we geen vlaktaks à la Vuchelen durven berekenen. Alleen: de verdelingseffecten heb ik hierboven geschetst.

4) De studie van Vuchelen doet geen enkele poging het terugverdieneffect te becijferen. Wij doen dat wel, met een model dat het gedrag van individuen modelleert. Uw opmerking over "microsimulatietechniek" is onbegrijpelijk. Ik wijs er u wel op dat we geen "minimale jobcreatie van 43000 jobs", maar wel benadrukken dat dit een bovengrens is. Een vreemde lezing als u het mij vraagt.

5) Waar u het blijft halen dat ons huidige stelsel "onrechtvaardig" is, en zeker hoe u kan blijven volhouden dat een vlaktaks systeem "rechtvaardiger" is, blijft me een raadsel. Tenminste toch als u uw rechtvaardigheidsopvattingen niet expliciteert. Wij (en anderen) toonden herhaaldelijk aan dat ons huidig systeem van personenbelasting wel degelijk progressief is, en dat een vlaktaks deze progressiviteit in elk geval vermindert. Het heeft geen zin dit te ontkennen. Feiten zijn feiten. Men kan beter openlijk toegeven dat in het waardensysteem dat men aankleeft deze feitelijke herverdeling onnodig geacht wordt en dus onwenselijk is. Zie ook punt 7)

6) De verdelingseffecten die wij berekenen op onweerlegbare gegevens van de fiscale aangiften worden bevestigd door de recente studie van Valenduc in "Reflets et Perspectives de la vie économique". Ik wijs er u trouwens op dat ook Valenduc uitkomt op een tarief van 40% als hij een belastingvrije som van 7500 € gebruikt. Zo een "enkeling" ben ik dus ook weer niet.

7) Ik, en Nobelprijzen economie met mij (al huiver ik als wetenschapper voor gezagsargumenten), zijn het fundamenteel oneens met de opmerking dat de inkomstenbelasting niet zou dienen om te herverdelen. Maar dit verder uitwerken zou me te ver leiden. Net als uw basispremisse onderuit te halen dat er enerzijds een "productieve economie" is en een "niet productieve overheidssector" die uit die eerste enkel middelen zou wegzuigen. Ik ga er dus vanuit dat u ook vindt dat ons BBP verkeerd berekend wordt door er de lonen en wedden van het overheidspersoneel in op te nemen (en niet de transfers!). Vreemd dan toch dat dit de internationale standaard is. Nooit gehoord van publieke goederen? En van de productiviteit ervan? En wat het "overheidsbeslag" betreft: enkel naar het beslag, en niet naar de return ervan kijken is (in de vorm van sociale verzekering, goedkoop onderwijs en medische verzorging) is absoluut oninteressant. Zeker als u de counterfactual niet kan hard maken wat er gebeurt voor een individu als die vorm van verzekering (in de brede zin van het woord) er niet meer is. Zelf betalen. Wat vaak inefficiënter is.

André Decoster