Wij mogen ook niet vergeten dat er bovenop de zogenaamde "hoogste" belastingsvoet van 50% nog eens gemeentebelasting komt (meestal ook nog eens in de buurt van de 8% op de betaalde belasting) zodat het percentage reeds oploopt tot minstens 54%.

Verder wordt er door een bepaalde strekking politici (bijvoorbeeld een socialistische dame die er prat op gaat om tijdens haar veelvuldige vakanties in Frankrijk steeds sterrenrestaurants te bezoeken)continu uitgehaald naar de hoge inkomens; wanneer worden diegenen met die hoge inkomens die steeds correct zeer hoge belastingen betaald hebben eens uitdrukkelijk bedankt door de overheid en de politici?

Het inkomen van die politici, dat intussen toch ook geen hongerloon meer is, wordt door die belastingbetalers opgehoest.

Het is voor mij en ongetwijfeld voor vele anderen frustrerend te moeten vaststellen dat diegenen waar wij (zwaar) voor betalen ons in feite "uitlachen in ons gezicht" en zich bovendien een zelfvoldane houding aanmatigen die duidelijk toont dat ze zich veel beter voelen dan ons.

Dit toont heel duidelijk aan dat de herverdeling in ons land belangrijker geacht wordt dan het creëren van de toegevoegde waarde die de herverdeling mogelijk maakt.

Het kan ook niet anders in een land waar meer dan 50% van de economische waarde via de overheid opgesoupeerd wordt, waardoor de feitelijke en uiteindelijke macht ( die uiteindelijk toch zit bij die partij die over de meeste middelen beschikt) bij de politici en de overheid zit en niet meer bij de burger. Ik denk dan ook dat we in ons land de grenzen van de democratie overschreden hebben en feitelijk in een particratie terecht gekomen zijn met een politiek establishment dat zich steeds verder van de productieve, ondernemende en goedmenende burger distantieert en ervoor zorgt dat het herverdelende systeem blijft bestaan zoals het is. Op die wijze kunnen de politici ook de stemmen van de intussen grootste groep van onze bevolking (nl diegenen die niet in een op creatie van toegevoegde economische waarde gerichte funktie actief zijn) blijven kopen met het geld van de andere groep (de echt aktieven).