Ter gelegenheid van het driejarig bestaan van “WorkForAll” als socio-economische en onafhankelijke denktank, organiseerde WorkForAll een Debatavond op maandag 7 mei 2007 om 19.30 uur in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen te Antwerpen, Grote markt 40 met als titel: Eén miljoen jobs gingen verloren de laatste decennia. Hoe kunnen wij ze terughalen? In bijlage de presentaties. Pascal Paepen heeft dit debat en zijn ambitieuse doelstelling toegelicht in "Voor De Dag" van Radio 1.

Debattanten: Koen De Leus (auteur van 'Naar Grijsland: de uitvaart van onze welvaart'), Prof. Jef Vuchelen (VUB), Sonja Teughels (adjunct-directeur kenniscentrum VOKA), Johan Bortier, Directeur UNIZO-studiedienst, Eric Verhulst (Voorzitter WorkForAll). (biografiën onderaan). Moderator: Piet de Pauw (WorkForAll).

Alle goed nieuws shows ten spijt, in werkelijkheid leven 1.2 miljoen mensen van een RVA-uitkering. Telt men de bruggepensioneerden erbij dan is circa een vierde van de beroepsbevolking werkloos of inactief. In de jaren ’70 was dit amper 2 %. Maar daarna is het structureel scheef gelopen. In naam van de solidariteit en herverdeling hebben cliëntelisme en belangengroepen zich in de samenleving genesteld en via een zwellend overheidsapparaat hun macht met behulp van wettelijke middelen vast gelegd. Met een verstikkende wurggreep heeft dit apparaat onze welvaart ondermijnd en de hele samenleving is in drijfzand terecht gekomen. Nog nooit is de armoede zo groot geweest. Nog nooit is de samenleving zo dof geweest. Nog nooit is de stagnatie en zijn de statistische leugens zo groot geweest. Niet alleen de economie lijdt hieronder maar ook de democratie en de morele basis van onze westerse samenleving.<

Op 24 April 2008 organiseerde WorkForAll een debatavond in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen te Antwerpen, Grote markt 40 met als titel: Durven doordenken om de werkloosheid uit de wereld te helpen.

Vorig jaar heeft WorkForAll de krijtlijnen uit de doeken gedaan om de welvaart te herstellen. De basis hiervan is een halvering van het overheidsbeslag wat ook inhoudt dat ons wettelijk bestel grondig vereenvoudigd wordt. De MaxTaks is hierin een sleutel element want het raakt de complexiteit van het overheidsapparaat en zijn aanhangels en met al zijn neveneffecten in de kern. Dat belet niet dat dit maar een tussenstap mag zijn. Op termijn kan elke vorm van inkomsten belasting best verdwijnen. Het is niet alleen welvaartsvernietigend, het bestraft ook de burger die zich inzet in de samenleving door zijn arbeid en kapitaal te investeren.

Daarom willen we op deze avond twee maatregelen voorstellen die aantonen dat verandering mogelijk is. Meer nog, het hoeft de belastingsbetaler niets te kosten.

Woensdag 9 juli om 16 u in het Vlaams Parlement (Leuvense Weg 86, 1000 Brussel) wordt het Lissabon-Verdrag (en dus de Belgische ratificatie) beslecht. De ratificatie ervan is verschillend voor elke europese lidstaat, maar in België afhankelijk gemaakt van een goedkeuring in de parlementen van de deelstaten en een samenwerkingsakkoord over de implementatie in de Belgische federale staat. Wettelijk is een europese ratificatie niet meer mogelijk omdat er geen consensus meer is nadat Nederland, Frankrijk en Ierland ofwel de Grondwet ofwel het ervan afgeleide verdrag van Lissabon verworpen hebben. Ook het samenwerkingsakkoord tussen de Belgische deelstaten is er niet. Heeft het dan nog zin dit verdrag in het Vlaamse Parlement goed te keuren of is dit eerder een symbolische daad?

Op 26 Juni werd WorkForAll wellicht na ons opinieartikel in De Tijd gevraagd om toelichting te geven in een hoorcommissie 'buitenlandse aangelegenheden'. Eric Verhulst was spreker voor WorkForAll en ex-premier en euro parlementslid Jean-Luc Dehaene de eerste spreker. Alhoewel wij van mening verschillen over het al dan niet ratificeren, was het wel duidelijk dat er niet echt meningsverschillen zijn over de (officiële) doelstelllingen van een Europa. Het verschil in opinie had veeleer te maken met de manier waarop dit kan en moet ingevuld worden.

VOKA beaamt nu openlijk wat WorkForAll al jaren voorop stelt, nl. dat minder overheid voor groei zal zorgen. Het is niet alleen een kwestie van efficiëntie, de overheidssector zuigt gewoon teveel menselijk en financiëel kapitaal weg dat veel productiever in de private sector kan aangewend worden.

De hoofddoelstelling van de ECB is de bestrijding van de inflatie in de Europese monetaire unie. Om die reden dient de aangroei van de geldhoeveelheid drastisch te worden beperkt. Max is 4%. Blijkbaar slaagt de ECB hierin niet. Volgens de grafiek in bijlage is de geldhoeveelheid in 2008 met 12% toegenomen.

WorkForAll pleit sinds lang voor een sociale vlaktaks met vrijstelling. Zo'n 30% zou volstaan. Een vlaktaks is eerlijk en doorzichtig en kost heel wat minder. Belangerijk daarbij is de marginale aanslagvoet. Nu bedraagt die al snel 50%. Over dit soort voorstellen wordt meestal in een bocht omgereden. Vrij vreemd, want dit is net wat de regering onlangs doorgedrukt heeft: een vlaktaks van 15% die na aftrek van beroepskosten neer kan komen op slechts 7,5%.

Zeer goed artikel in het NRC Handelsblad. Privatisering is minder belangerijk dan demonopolisering. Dit is de essentie van democratie: terugkoppeling die kan leiden tot verbetering. Standaard principe in systems engineering en de vrije markt. Dit geldt ook voor de markt van politieke macht. In principe moet de macht van de burger die van de heersende klasse in evenwicht houden. Dit is noch in België, noch in Europa het geval. De politicratie heeft zich een monopolie toegeëigend. De parallel tussen de verlamming van België en de arrogantie rond het Verdrag van Lissabon is schrijnend. Beide zijn in hetzelfde bedje ziek. Ik wil niet pessimistisch klinken maar een break-down van het systeem is niet ondenkbeeldig. De catarchis als onvemijdelijk kwaad.

En Belgique, on ne sait jamais quand la création de postes politiques connaîtra son apogée.