Alain Destexhe heeft samen met Alain Eraly en Eric Gillet een nieuwe uitgave gepubliceerd van het oorspronkelijke werk dat verscheen in 2003 (Editions Labor). De inleiding werd hieronder vertaald in het Nederlands en actualiseert de feiten (vooral dan langs Waalse kant).

In een toespraak op een symposium “Naar een nieuwe sociale investeringsagenda” in Den Haag (16 januari 2007), verdedigde Minister Frank Vandenbroucke de stelling dat de overheid, door slim te investeren en te hervormen, een hoge welvaart en een eerlijke verdeling kan combineren. Daarbij komt hij op een schijnbaar objectieve wijze tot de conclusie dat de Scandinavische benadering de beste is. De gegevens waarvan hij vertrekt zijn echter zodanig vertekend dat het hem blijkbaar ontgaat dat de koploper op vlak van armoedevoorkoming en tewerkstelling niet Denemarken, Zweden of Finland is, maar veeleer Ierland.

Nu de belastingsdienst zwaar in de knoop ligt, een gevolg van zwaar mismanagement met heelwat politieke benoemingen maar ook omwille van de onhoudbare complexiteit van de inkomstenbelasting zelf, krijgt het principe van de vlaktaks stilaan ingang. Als gezond verstand niet volstaat, dan zal de realiteit der dingen wel tot de orde roepen. In afwachting dat men het gezond verstand aanwendt om alle vormen van inkomstenbelasting af te schaffen (de volgende logische stap), een uitstekende en evenwichtige analyse door Werner Niemegeers.

Ik krijg meer en meer de indruk dat marxisten niet langer de arbeid, maar het klimaat als stok gebruiken om de vrije markt te slaan. Bijna alle anti-vrije markt denkers zijn nu overgestapt naar de Gore-beweging, met inderdaad de energie verslindende Al Gore als boegbeeld.

U heeft het wellicht ook gelezen in de krant deze morgen, maar België heeft de hoogste belastingsdruk ter wereld. Concreet betekent dit dat we pas na 11 october voor onszelf gaan werken. Concreet is dit de reden waarom de kostprijs van een brood voor de helft uit belastingen bestaat en een dag rusthuis zelfs voor drie kwart. Veel van die belastingen zijn voor het zogenaamde sociale doel maar hoe sociaal is dit nog als het resulteert in 1,2 miljoen mensen die een vervangingsinkomen krijgen van de RVA en werken niet meer loont? Zelfs de Scandinavische landen heffen minder belastingen en daar gaat dan nog eens een mythe de deur uit.

Zoals de aandachtige lezer zal opgemerkt hebben, het artikel van WorkForAll over de statistische stijging van de tewerkstelling in De Tijd op 13 Februari 2007 is niet in goede aarde gevallen bij het Planbureau. Vermits wij hier geen polemiek willen starten maar eerder een positieve bijdrage leveren tot het debat hebben we voor wat verdere toelichting gezorgd in een open brief. We zijn het in alle geval eens met het Planbureau en de premier over de maatschappelijke uitdagingen en delen de doelstellingen. Hieronder de open brief, gevolgd door de repliek op 15 Februari 2007 van Stan Maes, de hoofdeconoom van premier Verhofsdat

Bij het aantreden van Paars, nu bijna 8 jaar geleden, beloofde de regering dat ze 200 000 jobs zou bij creëren. Op papier is het hen gelukt maar statistieken zijn dan ook verduldig. De enen juichen hoera, anderen (de "criticasters") staan klaar om er allerlei bedenkingen bij te formuleren. Wij vrezen dat de tweede groep gelijk heeft en het eindresultaat is dat alle hardwerkende landgenoten niet beter af zijn. Wij halen de boter bij het Federaal Planbureau, toch wel de economische studiedienst van de Premier zelf.