Europe

Wat heeft de overheid met ons geld gedaan?'

| | |

Op 15 december verscheen het boekje "Wat heeft de overheid met ons geld gedaan?". In plaats van naar de directe aanleidingen van economische crisissen te kijken, gaat dit werkje op zoek naar fundamentele oorzaken. Professor Murray Rothbard komt tot de ontdekking dat de problemen in ons financieel systeem veel dieper zitten dan vaak wordt aangenomen. De auteur wijst in goed 100blz. niet alleen op de problemen, maar biedt ook concrete oplossingen aan.

Banken zijn zoals parkeergarages

| | |

Bankieren voor beginners

Wie de afgelopen maanden niet in afzondering heeft doorgebracht, weet dat het financieel systeem wereldwijd getroffen wordt door de hevigste crisis sinds de Grote Depressie. Eén na één vallen grote en kleine banken, ondanks verwoede inspanningen van overheden en centrale banken om de sector overeind te houden.

Zoals altijd is de huidige crisis een bron van inspiratie voor opiniebijdragen en voorstellen om de wereld te verbeteren. Helaas is het gewoonlijk zo dat de meeste analyses verkeerd zijn, en de meeste voorstellen goedbedoeld maar niet efficiënt. Daar komt nog bij dat geld, banken en beurzen vrij ingewikkelde zaken zijn. Nochtans kunnen we het hele probleem in feite samenvatten met één conceptueel onderscheid: het belangrijke verschil tussen een "lening" en een "bewaargeving".

Waar is het aloude gezonde boerenverstand?

| |

Als het economisch moeilijk gaat, moeten we niet méér lenen, maar harder werken. Zo schrijft Jos De Vriendt in een lezersbrief in Het laatste Nieuws. Inderdaad, de crisis zal maar overwonnen worden door waardevolle economische productie, m.a.w. door arbeid en niet anders. Dat moeten ze in de wetstraat wel eindelijk eens ophouden met dat zo moeilijk te maken. De overheid heeft de keus, ofwel snijden de bedrijven massaal in hun personeelsbestand, als ze al niet failliet gaan, ofwel slankt de overheid af tot redelijke proporties. Tenslotte leeft de helft van de Belgische bevolking van een inkomen dat de Staat verschaft. Het is dus niet moeilijk te begrijpen waarom de belasting op arbeid met meer gaat open dan er netto overblijft.  Belastingen op arbeid en inkomsten verlagen, de overheid saneren, kortom de mensen laten werken en investeren, dat is de enige remedie die de financiële luchtbel kan doen verdwijnen.

Lees hierover het volgende artikel van Willy DeWit in De Tijd:

De vlaktaks raakt de kern van de zaak

| | |

Prof Decoster (KUL) heeft het duidelijk niet voor de vlaktaks (zie o.a. DS 10 November). De basis hypothese hierbij is dat alles bij het oude moet blijven. Als zuivere politieke indicator is de GINI-coefficient daarbij een verdacht criterium. En daar schuilt juist de methodologische fout. Het vervangen van het huidige hyper complexe systeem door een vlaktaks systeem is veel meer dan het vervangen van een manier van belasten door een andere.  De steriele onaantastbaarheid van de cijfertjes raakt de kern van de zaak waarom dit land al een paar decennia de berg afgaat niet .

De Financiële crisis : Een falen van de vrije markt of is er méér aan de hand?

| | |

Ligt de schuld van de huidige zware crisis bij een falen van de vrije markt met o.m. een gebrek aan overheidscontrole of is het de overheid die zelf (ook) in de fout is gegaan? En wat is er precies verkeerd gelopen?  Veel economen, die behoren, tot wat men noemt “De Oostenrijkse economische school” zijn van mening dat de huidige gangbare interpretaties voorbijgaan aan een essentieel aspect, dat tevens de sleutel zou kunnen aanreiken tot een remedie met duurzaam herstel.

De steen der wijzen bestaat niet.

| | |
Beste lezer,
 
Het kan verkeren zei den dezen. In de knack van 28 augustus verklaart Remi Vermeiren (ex-bankier KBC) nog dat een bank zoals Fortis onmogelijk failliet kan gaan. Nog geen maand later is het zover en ondertussen zijn de banken of verzekeraars die niet op de blaren zitten bijna op een hand te tellen. Hoe groter de naam, hoe groter de blaam.
Zelden zijn er dan ook sinds de laatste wereldoorlog zoveel veranderingen en schokkende gebeurtenissen geweest op een maand tijd. De Belgische communautaire dialoog (eerder een surrealistisch schouwspel zoals "Wachten op Godot") is weer nieuw leven ingeblazen (sic). Dankzij een velletje A4 vol met gemeenplaatsen, het bedenkelijke resultaat van de zwerftocht van drie wijzen. Politieke verandering is wel op komst. Elke nieuwe opiniepeiling toont aan hoe pijlsnel de burger zijn vertrouwen verliest in de heersende politieke klasse, hoe hard ze zich ook aan de macht vast klampt. Een politieke aardverschuiving staat er aan te komen en de vraag is of de aflossing van de wacht wel voorbereid is en beterschap kan brengen.

Chernobyl Economics: het kenmerk van overheidsinterventie?

| | | |
In 1986 ontplofte er in Chernobyl een nucleaire reactor. De oorzaak was een ondoordacht ontwerp van deze reactor (in essentie een open lucht reactor) gekoppeld aan menselijke fouten van de operators. In 2008 ontploften de financiële markten. De parallel tussen deze twee catastrofes is vanuit alle gezichtspunten treffend.

Waar is de ministriële verantwoordelijkheid gebleven?

| | |

"Bestaat er nog ministeriële verantwoordelijkheid in Belgenland? De vraag stelt zich sinds vele jaren. De voormalige minister van buitenlandse zaken en minister van Staat Marc Eyskens heeft daar nochtans al in 1991 een duidelijk antwoord op gegeven. Het antwoord is neen. Niet alleen banken gaan failliet, ook de Belgische staat is failliet. Dat is het resultaat van 20 jaar wanbeheer van ministers die niet gecontroleerd werden door het parlement en het land in een volledige chaos hebben gestort."

Een kleine bloemlezing over de financiële crisis

| | |

Zoals u wellicht al weet houdt polis23.net zich al geruime tijd bezig met de Tak23 producten, nl. de bedriegelijke manier die deze banken aanwenden om vele mensen hun spaarcenten (dikwijls hun pensioen spaarpot) te ontfutselen. Ze kegen een beleggingsverzekering aangesmeerd. Officieel een levensverzekering gekoppeld aan een beleggingsfonds. Dat geld verdween dan in de bank zogezegd in een fonds, maar dat fonds werd dan tientallen keren herbelegd zodat de inleg zelf niet meer traceerbaar is. De vraag is of dit wel zo was. Alles lijkt er op dat veel van deze fondsen virtuele fondsen waren in de computers van de bank. Reden waarom ze systematisch 40% à 50% verlies leden. Zie hiervoor de curves op http://www.polis23.net/nl/NL/node/109. Het parallel verloop van deze curves is statistisch gezien zo goed als onmogelijk te verklaren tenzij men het verloop via berekening gegenereerd heeft.

De vakbonden vergissen zich van tegenstander.

| | | |

Rudy De Leeuw van de socialistische vakbond heeft een nationale actiedag met stakingen aangezegd voor maandag 6 oktober om meer koopkracht af te dwingen. De andere vakbonden zijn schoorvoetend gevolgd.  Zij wensen die koopkracht af te dwingen van de bedrijven.   Maar  dit is de verkeerde tegenstander. Bedrijven kunnen de koopkracht niet verhogen. Wie dit naar onze overtuiging wel kan,  is de overheid en de vakbonden zelf.

Syndicate content