Belgen dienen hard te werken voor hun loon, zelfs zeer hard. Het is dan ook maar normaal dat met het vele belastingsgeld dat de hardwerkende Belg aan vadertje staat betaalt ook zorgvuldig en efficiënt wordt mee omgesprongen. Daarom wekt het verwondering dat VOKA op het open VLD labo van 30 augustus 2008, een pleidooi hield om slechts 4% te besparen op het overheidsapparaat. Analyse van de data toont echter aan dat tot 40% besparing mogelijk is en als doelstelling dient te worden gesteld, met behoud van alle diensten die de burger wenst.

De vlaktaks is sinds enkele jaren in de opmars. Vooral in landen die tabula rasa maken met het verleden (meestal ex-communistische staten) is een vlaktaks de norm geworden en meestal met aanslagvoeten die nog niet de helft of een derde bedragen van wat de modale Belg of West-Europeaan mag afdragen van zijn inkomen. Het systeem heeft zoveel voordelen, waaronder zijn eenvoud, lage inningskost en doorzichtigheid, om niet te spreken van de gunstige invloed op de economische groei. Men zich kan dan ook afvragen waarom men zich in alle bochten wringt om tegen een vlaktaks te zijn. Voor alle duidelijkheid, de term is misleidend. Infeite gaat het over een Begrensd Marginaal Belastingstarief.