begrotinsgtekort

Di Rupo vergist zich : niet de burger, maar de overheid moet op dieet

| | |

Op de voorpagina van de Standaard van deze weekend (12/11) lezen wij :"Waarom Di Rupo I u dit weekend pijn zal moeten doen". Verder wordt ons diets gemaakt, dat hogere belastingen ons deel zullen worden  om onze staatsfinanciën een beetje op orde te krijgen.  Erger nog : er wordt tevens aangekondigd dat er amper zal bespaard worden.  Het is niet moeilijk in te zien, dat dit slecht gaat aflopen.

Een rekensommetje van 140 miljard

| | |
Met belangstelling heb ik het artikel van Guy Tegenbos donderdag jl. in DS gelezen. Een mooi en bondig overzicht over waar onze centen naar toe gaan.
Ik bleef evenwel een beetje op mijn honger zitten. Het artikel kan bij sommige lezers de indruk wekken dat Leterme zo goed als geen ruimte meer heeft om in de federale begroting op zoek te gaan naar besparingen. Het geeft zelfs de indruk dat de federale begroting maar zo'n 17 miljard bedraagt, terwijl in werkelijkheid maar een 25 % van de 140 miljard geen federale materie is. Vooral dat de SZ eruit gelicht werd, is vreemd.

Een nieuwe economische wet, enkel geldig voor België

| | | | |

Hoe hoger de belastingsontvangsten, hoe hoger het begrotingstekort.
Het is u wellicht ontgaan, maar dit land heeft voor een nieuwe empirische economische wet gezorgd. De belastingsopbrengsten stijgen spectaculair, maar toch is het begrotingstekort toegenomen. De cijfers van deze correlatie, onlangs nog in de kranten voor iedereen te lezen en te analyseren, spreken voor zichzelf. Maar hoe verklaart men dit paradoxale fenomeen? (gepubliceerd in De Tijd op 08 Feb 2008).

Syndicate content