Bovenstaande titel geldt zowel voor Vlaanderen, Europa, kortom voor elke regio die zich democratisch wil noemen. Een meta-democratie ? U zal zich afvragen wat hiermee bedoeld wordt en waarom dit een oplossing kan bieden voor de huidige impasse in ons land. U denkt wellicht aan "de staatshervorming" maar het zou beter te zijn van te spreken van "het democratiseringsproces". Wat wij hier mee bedoelen is het unieke model van directe democratie dat in Zwitserland al 700 jaar bestaat. Het is veel meer dan het houden van referenda. Het gaat over hoe de burger zelf betrokken wordt in het bestuur. Zwitserland telt dan ook 26 kantons, elk met hun eigen grondwet en hun eigen specifieke vorm van democratie. Zwitserland kent niet één democratisch systeem maar kent er 26, daarom de term meta-democratie want de confederale grondwet is ervoor uitgedacht. Men kan dus gerust zeggen dat dit een stuk europees erfgoed is dat na 700 jaar tot maturiteit gekomen is en zijn verdiensten bewezen heeft. De welvaart is er hoog, evenals het geluksgevoel.

U vindt hieronder een korte versie van een oproep dit zwitserse model van meta-democratie als basis te nemen voor een hervorming van ons land. In een tweede, meer uitgebreide tekst gaan we er nader op in en maken we ook een link met het democratische proces in Europa. U vindt er ook alle referenties, stuk voor stuk degelijke studies die aantonen dat directe democratie wel degelijk betere resultaten oplevert.

De korte tekst werd ook mede-ondertekend door een 25tal personen uit diverse kringen. Wenst u dat ook te doen, zend dan een korte mail met uw naam en wij voegen u toe aan de lijst. Organisaties worden niet vermeld omdat wij menen dat dit een zaak is van de burger en het belang van alle belangengroepen overstijgt. Dat er nog over gediscussieerd moet worden, staat buiten kijf.

Lees verder:

Dat ons land op een keerpunt staat zal voor iedereen zelfs voor de hardnekkigste Belgicisten stilaan duidelijk zijn. Na meer dan een jaar palaveren is het duidelijk dat de politieke macht verstrikt is geraakt in zijn eigen loodzware constructies om de macht voor zichzelf en de erop parasiterende organisaties te behouden. Taal heeft weinig te maken met de impasse veeleer een historisch gegroeid cultureel verschil in inzicht in hoe politieke macht op lange termijn samenhangt met economische macht en sociale welvaart. De bron van de welvaart ligt echter niet bij de politici of bij de overheid maar bij de burger zelf.