Het is weer 1 mei geweest, een hoogdag voor de doorsnee-socialist. Elke rechtgeaarde progressief viert 1 mei als zijnde een laatste reliek van lang vervlogen tijden. Want de doorsnee socialist van vandaag is niet zozeer meer de doorsnee werknemer of arbeider, maar de intellectuele relativist die vooral geïnteresseerd is in het verkondigen van warrige utopieën, die al lang achterhaald zijn door de werkelijkheid.