Op 24 April 2008 organiseerde WorkForAll een debatavond in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen te Antwerpen, Grote markt 40 met als titel: Durven doordenken om de werkloosheid uit de wereld te helpen.

Vorig jaar heeft WorkForAll de krijtlijnen uit de doeken gedaan om de welvaart te herstellen. De basis hiervan is een halvering van het overheidsbeslag wat ook inhoudt dat ons wettelijk bestel grondig vereenvoudigd wordt. De MaxTaks is hierin een sleutel element want het raakt de complexiteit van het overheidsapparaat en zijn aanhangels en met al zijn neveneffecten in de kern. Dat belet niet dat dit maar een tussenstap mag zijn. Op termijn kan elke vorm van inkomsten belasting best verdwijnen. Het is niet alleen welvaartsvernietigend, het bestraft ook de burger die zich inzet in de samenleving door zijn arbeid en kapitaal te investeren.

Daarom willen we op deze avond twee maatregelen voorstellen die aantonen dat verandering mogelijk is. Meer nog, het hoeft de belastingsbetaler niets te kosten.

We hebben recentelijk meerdere pleidooien gehouden om het Zwitserse model van directe democratie als voorbeeld te nemen. Gestaafd door studies en vergelijkingen blijkt dat Zwitserland het veel beter doet op gebied van welvaart en welzijn en de burger niet onnodig belast. Het moge dan vreemd lijken, maar de Zwitsers werken ook het meest en het langst. De werkloosheid is er in alle leeftijdscategorieën lager dan 2,5%, zonder dat er beroep gedaan wordt op allerlei RVA-achtige statuten. Die 2,5 % is een tiende van hetgeen ons land aan effectieve werklozen telt. 

Open brief aan Joëlle Milquet.

Al jaren probeert men de werkloosheid tegen te gaan met micromaatregeltjes. Het laatste in de rij is een premie van 75 euro om vanuit een regio met hoge werkloosheid een job aan te nemen in een regio waar er vraag naar is. Hoe wereldvreemd kan men wel zijn? De werkelijke kloof is eerder zo'n 500 euro/maand. De enige jobs die men gecreëerd heeft, werden stelselmatig zwaar gesubsidieerd. Tijd om eens echt economisch te gaan denken.