Alhoewel iedereen die wat kritisch staat tegenover het Europa concept, nogal snel afgeschilderd wordt als een rabiate anti-europeaan, dit is natuurlijk de gemakkelijkste manier om kritiek uit de weg te gaan, is de werkelijkheid dat de meeste mensen wel gewonnen zijn voor een hechter en vrij Europa, zoals het oorspronkelijk bedoeld was. De vraag is niet of we Europa willen, de vraag is welk Europa we willen. Net zoals de vraag niet is of we democratie willen, de vraag is welke democratie we willen. Europa reikte ooit tot aan de Oeral. Dat was mooi, maar dit mag geen reden zijn om er een EUSSR van te maken. Lees verder hoe Nick Roskam reageert op het recente boek van Guy Verhofstadt, de man die nog ooit de burger manifesten schreef ...  

De franstaligen blokkeren de regeringsonderhandelingen omdat zij niet willen weten van fiscale autonomie. Zij vrezen fiscale concurrentie, waarbij deelstaten met gunstige belastingtarieven economische activiteit zouden afsnoepen van minder belastingvriendelijke regio’s, wat in deze laatste regio’s zou kunnen leiden tot minder belastingontvangsten en ook tot werkloosheid.   Die vrees is naar onze mening onterecht. De ervaringen in landen waar belastingcompetitie wordt toegepast tonen integendeel aan, dat dergelijke competitie een gezonde economische dynamiek op gang brengt, waar elke regio van profiteert. Het is niet zo dat de ene regio wint wat de andere kwijtspeelt, neen, elke regio heeft er baat bij, zo blijkt.

Gisteren (16/08) werd door Bart De Wever het voorstel tot een herwerking van de financieringswet  op de onderhandelingstafel gegooid, dit tot grote verbazing van de franstaligen. Het is eerder verbazend, dat dit nog niet veel eerder is gebeurd. Deze ongelooflijk ingewikkelde wet van 16 januari 1989 is inderdaad een gedrocht, dat slecht beheer aanmoedigt en goed beheer bestraft.