Op 24 April 2008 organiseerde WorkForAll een debatavond in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen te Antwerpen, Grote markt 40 met als titel: Durven doordenken om de werkloosheid uit de wereld te helpen.

Vorig jaar heeft WorkForAll de krijtlijnen uit de doeken gedaan om de welvaart te herstellen. De basis hiervan is een halvering van het overheidsbeslag wat ook inhoudt dat ons wettelijk bestel grondig vereenvoudigd wordt. De MaxTaks is hierin een sleutel element want het raakt de complexiteit van het overheidsapparaat en zijn aanhangels en met al zijn neveneffecten in de kern. Dat belet niet dat dit maar een tussenstap mag zijn. Op termijn kan elke vorm van inkomsten belasting best verdwijnen. Het is niet alleen welvaartsvernietigend, het bestraft ook de burger die zich inzet in de samenleving door zijn arbeid en kapitaal te investeren.

Daarom willen we op deze avond twee maatregelen voorstellen die aantonen dat verandering mogelijk is. Meer nog, het hoeft de belastingsbetaler niets te kosten.

Prof Decoster (KUL) heeft het duidelijk niet voor de vlaktaks (zie o.a. DS 10 November). De basis hypothese hierbij is dat alles bij het oude moet blijven. Als zuivere politieke indicator is de GINI-coefficient daarbij een verdacht criterium. En daar schuilt juist de methodologische fout. Het vervangen van het huidige hyper complexe systeem door een vlaktaks systeem is veel meer dan het vervangen van een manier van belasten door een andere.  De steriele onaantastbaarheid van de cijfertjes raakt de kern van de zaak waarom dit land al een paar decennia de berg afgaat niet .

Ligt de schuld van de huidige zware crisis bij een falen van de vrije markt met o.m. een gebrek aan overheidscontrole of is het de overheid die zelf (ook) in de fout is gegaan? En wat is er precies verkeerd gelopen?  Veel economen, die behoren, tot wat men noemt “De Oostenrijkse economische school” zijn van mening dat de huidige gangbare interpretaties voorbijgaan aan een essentieel aspect, dat tevens de sleutel zou kunnen aanreiken tot een remedie met duurzaam herstel.

Rudy De Leeuw van de socialistische vakbond heeft een nationale actiedag met stakingen aangezegd voor maandag 6 oktober om meer koopkracht af te dwingen. De andere vakbonden zijn schoorvoetend gevolgd.  Zij wensen die koopkracht af te dwingen van de bedrijven.   Maar  dit is de verkeerde tegenstander. Bedrijven kunnen de koopkracht niet verhogen. Wie dit naar onze overtuiging wel kan,  is de overheid en de vakbonden zelf.

De laatste week is de hele wereld opgeschrikt door een van de ergste financiële crisissen sinds de depressie van de jaren '30. Wat niemand durfde denken is gebeurd: banken kunnen failliet gaan. Het is nu wachten op de dag dat een europese natiestaat effectief failliet gaat, want virtueel zijn we in dit land al failliet. Nochtans, de tekenen van dit nakend débâcle waren al jaren zichtbaar: abnormale geldcreatie gekoppeld aan een waanzinnig lage rente vanwege de centrale banken (FED en ECB). De rest was een speculatie zeepbel en regelrecte oplichting. De economomische groei die hiermee opgetekend was gebaseerd op lucht. Daarom raden wij u ten zeerste de economische seminaries aan van het Rothbard Instituut . De reeks van aan op 7 october en dan telkens op elke volgende dinsdag.  

VOKA beaamt nu openlijk wat WorkForAll al jaren voorop stelt, nl. dat minder overheid voor groei zal zorgen. Het is niet alleen een kwestie van efficiëntie, de overheidssector zuigt gewoon teveel menselijk en financiëel kapitaal weg dat veel productiever in de private sector kan aangewend worden.

Hard wroeten

Er wordt gewerkt en gewroet door onze ministers, lange dagen en dikwijls zelfs nachten. Veel te veel om goed te zijn voor de gezondheid, Leterme heeft er zelfs een maagszweertje aan opgedaan. Hij speelt met zijn gezondheid. Ogenschijnlijk worden er enorme inspanningen geleverd in wat genoemd wordt een "superministerraad".

Zondag 1 juni op Canvas om 20u10. Dat lazen we op de website van de VRT, CANVAS: