economische crisis

De grootste wederopstanding van de 20ste eeuw

| | |
Denk je dat Griekenland problemen heeft? Dat is niets in vergelijking met de penibele situaties waarvan andere landen zijn teruggekomen.

Besparingen door de overheid zullen de economie niet afremmen, integendeel!

| | |

“Als de overheid te weinig geld uitgeeft, dan komt er een recessie”. Dit is de stelling die minister van overheidsbedrijven Paul Magnette vorige week verdedigde in een felle aanval op de Europese Commissie, die ons land strenge besparingen oplegt. Hij krijgt daarbij de steun van niemand minder dan van professor Paul De Grauwe, die het standpunt van de minister verdedigt in dit blad (DS 16/01 : “De Europese Commissie is God niet”.) Maar de minister krijgt ook kritiek, volgens ons terecht. De feiten lijken toch wel aan te geven dat niet besparingen, maar massale overheidsuitgaven en overheidsverspillingen heel wat West-Europese landen de das hebben omgedaan en op de rand van het faillissement hebben geduwd. Griekenland, Spanje, Portugal en Italië zijn niet in de problemen gekomen door besparingen, maar door het tegendeel, nl. door massaal belastinggeld en geleend geld over de balk te gooien. De stellingen van De Grauwe dat te strenge besparingen een recessie zullen uitlokken en dat de de overheden voldoende geld moeten kunnen uitgeven om de economie te stimuleren, is naar onze mening ten zeerste betwistbaar.

De 99% mikken op de verkeerde schietschijf

| | |

Hoe een hoogst productieve en zorgzame 1 % voorziet in de levensstandaard  van een grotendeels onwetende en ondankbare 99 %.

Vertaald uit een bijdrage van George Reisman op 21 oktober 2011.

The 99%De protestbetogers van de Occupy Wall Street beweging en haar talrijke volgers over de ganse wereld, scanderen dat 1% van de bevolking eigenaar is van al de rijkdommen en leeft op kosten van de overblijvende 99%. De voor de hand liggende oplossing, die zij voorstellen, is de rijkdom van deze 1% af te nemen en te gebruiken in hun voordeel, inplaats van toe te laten dat hij verder gebruikt wordt ten nutte van die 1%, die toch maar kapitalistische uitbuiters zouden zijn. Anders uitgedrukt,  het impliciete programma van de protestbetogers is er een van socialisme en van de verdeling van de welvaart.
Afgezien van de overdrijving in de slogan van de beweging, is het juist dat een relatief klein deel van de bevolking het grootste deel van de rijkdom van het land bezit. Alhoewel de cijfers van 1 percent en 99 percent overdreven zijn, wordt dit feit toch op de sterkst mogelijke wijze voor het voetlicht geplaatst. Wat de betogers zich niet realiseren is, dat de rijkdom van die 1 percent in de levensstandaard vooziet van de 99 percent

Wim Grommen: de huidige crisis, een wetmatigheid?

| |

Deze discussielezing op 17 December 2011 in Gent gaat over een zeer actueel thema: de huidige financiële crisis. Bijna dagelijks worden bedrijven en burgers hiermee geconfronteerd. Amper is sprake van enig herstel of een volgend probleem moet worden opgelost. Niet alleen spaarders en beleggers hebben hierdoor (veel) geld verloren, ook bedrijven en de belastingbetaler moeten hun bijdrage leveren; zelfs de pensioenvoorziening van de burgers komt onder grote druk te staan. Wim Grommen gaat op dit thema in. Zie o.a. zijn bijdrage op WorkForAll .

Huidige crisis, de wetmatigheid van Piramide schemas

| | |

Iedere productiefase, of iedere maatschappij of ander menselijk verschijnsel, doorloopt een zogenaamd transformatieproces. Transities zijn maatschappelijke transformatieprocessen, die tenminste één generatie beslaan. In dit artikel wil ik aan de hand van zo'n transitie aangeven, waar we met onze huidige maatschappij staan.

De G20-top: Bravo Angela Merkel!

| | |

De zopas gehouden G20-top in Toronto,  moest een oplossing brengen voor het herstel van de economische groei in de Westerse industrielanden. Twee tegengestelde visies tekenden zich af : deze van Barack Obama en daaraan tegengesteld de visie van Angela Merkel. De slottekst is een  compromis geworden, maar de tegenstellingen werden niet overbrugd.

De gevaarlijke visie van nobelprijswinnaar economie Joseph Stiglitz

| | |
Het was ietwat bevreemdend, dat Nobelprijswinnaar Joseph Stiglitz de voorbije dagen in de media opgevoerd werd als een held en een profeet (De Tijd 13/02 : "De bankencrisis was peanuts. Er staat ons nog erger te wachten"). De reden van die bewieroking was blijkbaar dat hij  de huidige crisis voorspeld had, alhoewel hij dit wapenfeit moet  delen met tal van andere bekende namen, zoals o.m.  Peter Schiff (EPC), Ken Rogoff (Harvard), Nouriel Roubini (NY University), Wynne Godley (Cambridge), Bernard Conolly (AIG), Stephen Roach (ex Morgan Stanley) Jim Rogers (economisch expert), Ron Paul, gewezen presidentskandidaat VS en nog vele anderen. Of kwam hij wellicht zo uitgebreid aan bod,  omdat hij het aandurft een nog grotere depressie te voorspellen tegen einde dit jaar, tenzij .....de overheden zijn aanbevelingen zouden opvolgen. En hier wordt het boeiend, maar naar onze mening tevens uiterst  gevaarlijk.

Vakbonden en overheid moeten aan toekomst werken, niet aan het verleden

| | | |

Drama's zoals bij OPEL Antwerpen kan men vermijden met toekomstgericht beleid, niet met stakingen om de oude structuren in stand te houden. Waarom gaat Opel Antwerpen dicht, waarom ging General Motors failliet, waarom wil AB Inbev in ons land afslanken? Waarom verhuizen zoveel bedrijven naar het buitenland?

Het antwoord op die vragen is vrij eenvoudig : de economie is een dynamisch gegeven. De omstandigheden waarin bedrijven functioneren werken veranderen razendsnel. De technologie evolueert in hels tempo. Bestaande producten verouderen en worden vervangen door nieuwere  en betere.  De marktomstandigheden wijzigen voortdurend. Nieuwe markten ontstaan en heel wat landen, die vroeger tot de ontwikkelingslanden behoorden staan nu klaar om de fakkel over te nemen van de oude industrielanden. Vele van deze opkomende landen kunnen produceren in een ondernemersvriendelijk klimaat, met lage belastingdruk en niet bezwaard door een tsunami aan reglementen, wetten en verorderingen, die bij ons het ondernemersschap maakt tot een Calvarieberg. Hun productie is dan ook heel wat goedkoper. Het is dan ook een volkomen logische beslissing van vele bedrijven om hun werkgebied te verplaatsen naar die landen.

Geen Vlaamse wagen zonder Vlaamse mobiliteit

| | |

De Vlaamse assemblage industrie van transport middelen en haar toeleveranciers zijn in de verdrukking. Nochtans, er is in Vlaanderen heel wat kennis over hoe men wagens kan bouwen.   De kennis en de productiviteit zijn niet het probleem, wel de zware belasting op arbeid en de stugge sociale arbeidswetgeving. De Vlaamse regering mikt ook massaal op energie-zuinige technologiën. Maar hoe valt dat te rijmen met het binnenrijven van de assemblage van een SUV? Er wordt ook geld geleend om de produktie van een electrische of hybriede wagen te financieren. Maar hoe valt dat te rijmen met het feit dat een we elke dag uren in de file stilstaan? Wordt het niet tijd dat Vlaanderen een echt toekomstplan ontwikkelt en eens  grondig de ROI van al dat geleend geld analyseert?

Goede analyse, maar Van Rossem blijft bij zijn leest.

| | |

 Beste Geert Noels,

Het is na uw avondvoordracht wat stil gebleven, maar ik vermoed dat het verder opstarten van uw nieuw bedrijf daar wel de oorzaak van is. Ik zit in hetzelfde schuitje (opgestart in september vorig jaar) en nu zijn we aan de eerste ronde extern VC kapitaal begonnen. Duidelijk niet evident als niet alleen de markt maar ook de VCs nog op adem komen. Sommige VCs hebben zelfs meer verloren aan hun 'veilige-AAA' geparkeerde CDOs dan aan hun tegenvallende investeringen. Maar soit, de boer ploegde voort en we geloven erin dat we waarde creëren.

Ik had net het boek van Van Rossem gekocht als ik het artikel in De Tijd lees en dat u er binnenkort een visie gaat op geven.

Syndicate content