De affaire Fortis, Dexia, Ethias, KBC, enz. heeft alvast een ding bloot gelegd. Deze instellingen hebben wel aandeelhouders maar alle aandeelhouders zijn niet gelijk. Wie niet ook als bestuurder aan de touwtjes trekt blijft in de kou staan. Via de bestuursmandaten blijft nu plots dat allerlei belangengroepen, ofwel met een grote financiële slagkracht, ofwel met een grote politieke slagkracht de dienst uitmaken. Dit heeft zich o.a. vertaald in een verschillende behandeling door de overheid van deze grote financiële groepen. Bij Fortis heeft dit zich geuit in een manifeste scheiding van het principe der machten maar dit was wellicht niet het enige.

U zoekt nog een goed en nuttig geschenk voor het einde jaar? Wij kunnen u dit boek alleen maar aanbevelen. Zelfs gevestigde economen doen er goed aan dit zeer toegankelijke maar erg volledige boek te lezen. De beste voorbereiding op de toekomst is het heden en het verleden te begrijpen en in een open, globale wereld is het belangrijk te begrijpen welke de onderliggende economische mechanismes zijn. En zoals von Misis zei, economie is het resultaat van menselijke actie. Hieronder een bespreking door Jef Abbeel:

De financiële crisis van 2008 heeft velen de helft armer gemaakt, door de loodzware economische crisis zullen  wereldwijd tientallen miljoenen  mensen ook nog hun werk verliezen. Econoom Geert Noels(°1967) waarschuwde ons al in 2006, maar we geloofden hem niet, verblind als we waren door de almaar stijgende beurskoersen.

Bankieren voor beginners

Wie de afgelopen maanden niet in afzondering heeft doorgebracht, weet dat het financieel systeem wereldwijd getroffen wordt door de hevigste crisis sinds de Grote Depressie. Eén na één vallen grote en kleine banken, ondanks verwoede inspanningen van overheden en centrale banken om de sector overeind te houden.

Zoals altijd is de huidige crisis een bron van inspiratie voor opiniebijdragen en voorstellen om de wereld te verbeteren. Helaas is het gewoonlijk zo dat de meeste analyses verkeerd zijn, en de meeste voorstellen goedbedoeld maar niet efficiënt. Daar komt nog bij dat geld, banken en beurzen vrij ingewikkelde zaken zijn. Nochtans kunnen we het hele probleem in feite samenvatten met één conceptueel onderscheid: het belangrijke verschil tussen een "lening" en een "bewaargeving".

Als het economisch moeilijk gaat, moeten we niet méér lenen, maar harder werken. Zo schrijft Jos De Vriendt in een lezersbrief in Het laatste Nieuws. Inderdaad, de crisis zal maar overwonnen worden door waardevolle economische productie, m.a.w. door arbeid en niet anders. Dat moeten ze in de wetstraat wel eindelijk eens ophouden met dat zo moeilijk te maken. De overheid heeft de keus, ofwel snijden de bedrijven massaal in hun personeelsbestand, als ze al niet failliet gaan, ofwel slankt de overheid af tot redelijke proporties. Tenslotte leeft de helft van de Belgische bevolking van een inkomen dat de Staat verschaft. Het is dus niet moeilijk te begrijpen waarom de belasting op arbeid met meer gaat open dan er netto overblijft.  Belastingen op arbeid en inkomsten verlagen, de overheid saneren, kortom de mensen laten werken en investeren, dat is de enige remedie die de financiële luchtbel kan doen verdwijnen.

Lees hierover het volgende artikel van Willy DeWit in De Tijd:

In 1986 ontplofte er in Chernobyl een nucleaire reactor. De oorzaak was een ondoordacht ontwerp van deze reactor (in essentie een open lucht reactor) gekoppeld aan menselijke fouten van de operators. In 2008 ontploften de financiële markten. De parallel tussen deze twee catastrofes is vanuit alle gezichtspunten treffend.