An independent socio-economic thinktank.

Met de e-mobiel op de stroom vooruit

| | |

Crisis als opportuniteit voor Vlaanderen

Een economische crisis van de huidige omvang wordt vandaag nog teveel gezien als een catastrophe, het einde van een economische droom. Het is evenwel veel beter de huidige crisis te zien als een wake-up call. De crisis is al een tijdje in wording en wat we meegemaakt hebben is de onvermijdelijke correctie. Eerder dan de droom nog wat te rekken, kunnen we beter opstaan en vooruit kijken. De crisis te lijf gaan betekent opnieuw waarde creatie, geen consumptie, voorop te stellen.

Avondvoordracht 14 mei 2009. Vijf jaar WorkForAll met als gastspreker Geert Noels over "Econoshock"

| | | |

Geert Noels EconoshockTer gelegenheid van het vijfjarig bestaan van “WorkForAll” als socio-economische en onafhankelijke denktank, organiseerde WorkForAll een avondvoordracht op donderdag 14 mei 2009 om 20.00 uur in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen te Antwerpen, Grote markt 40. Gastspreker Geert Noels, auteur van "Econochock".

Programma:

     - Inleiding door Eric Verhulst, voorzitter en oprichter www.WorkForAll.org
 
          "Op weg naar 1,5 miljoen RVA-trekkers ?
          De Belgische ziekte in beeld: kostprijs in miljarden"
      
In bijlage de presentatie.
 
     - Gastspreker Geert Noels:
 
         "Van econoshock naar nieuwe opportuniteiten".
 

Situering:

Stop de Relanceplannen, Vergeet Keynes.

| | | |

Zal de aangekondigde New Deal met een voorziene geldinjectie in de economie van 1.000 miljard dollar een nieuwe zeepbel creëren, met als bijkomend probleem het ontstaan  van enorme begrotingstekorten, die we gaan doorschuiven naar onze kinderen en kleinkinderen?  Is die geldcreatie, gebaseerd op Keynesiaanse inzichten,  trouwens wel nodig en kan men het niet op een andere manier aanpakken? Het lijkt ons nuttig om even te rade te gaan bij een beroemd Frans econoom.

Pasen, Magna Carta en de heropstanding

| | |

Vorige zondag was het Pasen. Een vreemd feest voor de dood van een profeet. Hij veroordeelde Farizeeërs en woekeraars omwille van hun normvervaging en hij verweet de overheid gedoogbeleid. Dit druiste echter in tegen de belangen van de heersende Joodse elite en hij werd beschuldigd van politiek niet correct denken en na een schertsproces ter dood veroordeeld. De Romeinse bezetter waste de handen in onschuld. Wanneer hij stierf aan het kruis, beefde de grond en brak de hemel open. Brood en spelen werden nog een tijdje aangehouden. Een nieuw tijdperk was aangebroken tot het op zijn beurt zou bezwijken. 

Over de scheiding der machten

| | |

Op 30 maart had de laatste avondvoordracht rond het thema van de democratie plaats. Deze keer was het de beurt aan prof. dr. Mathias Storme met als thema de scheiding der machten. Met de Fortis-affaire, waarbij de overheid duidelijk geprobeerd heeft (en er tendele in geslaagd is) een beslissing van de gerechtelijke macht te forceren in functie van haar vroegere inmenging (ten gunste van wie?) en haar bevoegdheden te overtreden is dit thema meer dan actueel. Er kan niet genoeg gezegd worden hoe belangrijk de scheiding der machten is voor de werking van een echte democratie.

Over reddingsplannen, moneytrons en toekomstsfondsen

| | |
Luc Van der Kelen doorbreekt alle taboes, zo klonk het op de radio donderdag ochtend. Als je zoiets hoort, verwacht je toch schokkend nieuws. Niets daarvan, Luc Van der Kelen beschrijft in HLN van die dag dan wel 10 manieren om het land te redden, maar dat men de voorstellen bestempelt als taboe doorbrekend, zegt meer over hoe laag dit land gevallen is dan over hoe we uit de grootste politieke en economische crisis gaan geraken. Zetten we de tien remedies eens op een rijtje:
 

"Anders" kan wel fout zijn

| |

Prof. Decoster houdt een opmerkelijk pleidooi in De Standaard als repliek op een uitgebreid artikel waarbij vragen gesteld worden over de mening van economen en waarom ze blijkbaar de bui van de economische crisis niet hebben zien hangen. Zijn pleidooi bevat heel wat waarheden die men inderdaad, vooral bij opiniemakers en politieke beleidsmensen, maar al te graag vergeet. Economie is geen exacte wetenschap en economen zijn als wetenschappers geen mensen met een kristallen bol. Toch menen wij dat hij in zijn pleidooi een paar keer zelf bijdraagt om sommige stereotiepen in stand te houden.

Principes van een vrije en democratische samenleving. Zonder parlementsgebouw, kan dit?

| | |

Op 17 maart had de derde voordracht plaats in de reeks "Voorbij de Staatshervorming". Er werd onderzocht hoe een samenleving kan bestaan op basis van vrijheid, beter te noemen "het recht op zelfbeschikking". Uit die geformaliseerde benadering volgt dat er een evenwicht onstaat tussen het eigen zelfbeschikkingsrecht en het zelfbeschikkingsrecht dat aan elke andere mens moet gegund worden.

Is het oorlogscabinet van Geert Noels onvermijdelijk of noodzakelijk?

| | |

Recent lanceerde Geert Noels een vrij dramatische oproep aan de premier van ons land, om een oorlogskabinet op te richten. Deze oproep viel niet echt overal in goede aarde, maar was dit wel om de juiste redenen? De oproep van Geert Noels moet eerder gezien worden als een noodkreet. De hele westerse wereld is in een crisis-situatie terecht gekomen, de lineaire economische modellen werken niet meer en de crisis is bezig te ontaarden in een catastrofale breuk met het verleden.

Overheid zonder recht, recht zonder overheid.

| | | |
Op 10 Februari gaf Prof Dr. Frank Van Dun een lezing in de reeks "Voorbj de Staatshervorming."

'Rechtsstaat' en 'democratie' zijn nog altijd de twee belangrijkste pijlers voor het legitimeren van het staatsoptreden in de westerse wereld. Daarbij wordt vooral verwezen naar het in het verleden verworven prestige van de idee van de democratische rechtsstaat die echter nooit ten volle gerealiseerd is en al heel lang geen rol van betekenis meer speelt in de beperking en normering van de staatsmacht. 

Zijn democratie en rechtsstaat hoe dan ook verenigbaar? Zo ja, hoe? Zo neen, welke factoren staan dan hun verenigbaarheid in de weg? Dat zijn de vragen die ik vanavond wil behandelen. Ik zal mij daarbij beperken tot structurele kenmerken van democratie en rechtsstaat en niet ingaan op de psychologische, sociologische, economische en, in het algemeen, culturele processen waartoe die kenmerken veelal aanleiding geven.

De volledige tekst vindt u in bijlage.