An independent socio-economic thinktank.

De gevaarlijke visie van nobelprijswinnaar economie Joseph Stiglitz

| | |
Het was ietwat bevreemdend, dat Nobelprijswinnaar Joseph Stiglitz de voorbije dagen in de media opgevoerd werd als een held en een profeet (De Tijd 13/02 : "De bankencrisis was peanuts. Er staat ons nog erger te wachten"). De reden van die bewieroking was blijkbaar dat hij  de huidige crisis voorspeld had, alhoewel hij dit wapenfeit moet  delen met tal van andere bekende namen, zoals o.m.  Peter Schiff (EPC), Ken Rogoff (Harvard), Nouriel Roubini (NY University), Wynne Godley (Cambridge), Bernard Conolly (AIG), Stephen Roach (ex Morgan Stanley) Jim Rogers (economisch expert), Ron Paul, gewezen presidentskandidaat VS en nog vele anderen. Of kwam hij wellicht zo uitgebreid aan bod,  omdat hij het aandurft een nog grotere depressie te voorspellen tegen einde dit jaar, tenzij .....de overheden zijn aanbevelingen zouden opvolgen. En hier wordt het boeiend, maar naar onze mening tevens uiterst  gevaarlijk.

Vakbonden en overheid moeten aan toekomst werken, niet aan het verleden

| | | |

Drama's zoals bij OPEL Antwerpen kan men vermijden met toekomstgericht beleid, niet met stakingen om de oude structuren in stand te houden. Waarom gaat Opel Antwerpen dicht, waarom ging General Motors failliet, waarom wil AB Inbev in ons land afslanken? Waarom verhuizen zoveel bedrijven naar het buitenland?

Het antwoord op die vragen is vrij eenvoudig : de economie is een dynamisch gegeven. De omstandigheden waarin bedrijven functioneren werken veranderen razendsnel. De technologie evolueert in hels tempo. Bestaande producten verouderen en worden vervangen door nieuwere  en betere.  De marktomstandigheden wijzigen voortdurend. Nieuwe markten ontstaan en heel wat landen, die vroeger tot de ontwikkelingslanden behoorden staan nu klaar om de fakkel over te nemen van de oude industrielanden. Vele van deze opkomende landen kunnen produceren in een ondernemersvriendelijk klimaat, met lage belastingdruk en niet bezwaard door een tsunami aan reglementen, wetten en verorderingen, die bij ons het ondernemersschap maakt tot een Calvarieberg. Hun productie is dan ook heel wat goedkoper. Het is dan ook een volkomen logische beslissing van vele bedrijven om hun werkgebied te verplaatsen naar die landen.

Wishes for 2010

| | |
Mensen houden niet al teveel van veranderingen. Veranderingen brengen spanningen mee, stress en altijd wat onzekerheid. Veranderingen zijn nochtans wat ons in het leven houdt. Gedreven door de drang naar beter en overleven, geven veranderingen ons ook de energie om er mee door te gaan. Dat dit niet altijd van een leien dakje loopt, heeft de vorige decade wel duidelijk gemaakt. De mens heeft het blijkbaar lastig morele eerlijkheid als eerste doel te stellen. Wie de geschiedenis gade slaat, ziet ons zwalpen tussen extremen. Steeds is de grens tussen beide extremen filterdun.
Wat we de volgende decade nodig zullen hebben is veel morele moed. Morele moed om de morele eerlijkheid te herstellen, wat niet hetzelfde is als politiek correct denken. Morele eerlijkheid om in alle redelijkheid de dingen te analyseren en aan te pakken. Onze grootste troef is ons brein, tenminste als we de emotionele hormonen niet als drijfveer gebruiken.  Er zijn geen slechte mensen. Er zijn alleen veel mensen het wat lastig hebben dat evenwicht te bewaren. 
Moge de volgende decade daar wat meer in slagen.
 
wishes 2010

The Vaporware decade

| | |

Op 1 januari hebben we officiëel de eerste decade van de 21ste eeuw achter de rug. Ergens op de curves van Kontradiev, duidelijk een neerwaartse flank die best als de decade van de Vaporware kan omschreven worden. Begonnen met de sisser van Y2K en afgesloten met de implosie van de klimaathype met Climatgate. Het is vooral bedroevend vast te stellen dat de meeste van deze Vaporware bubbles door vrij intelligente mensen veroorzaakt werden. Of is er meer aan de hand? Steevast worden we ofwel vergast op te hoge verwachtingen, ofwel op doemdenken eerste klas.

Klimaatbeheersing via vrije markt

| | |

Alhoewel de Europese landen in Kopenhagen een sterke reductie van de CO2 uitstoot vragen, is het allerminst duidelijk hoe die reducties in de praktijk zouden kunnen worden gerealiseerd. Eén ding moet duidelijk zijn: de objectieven zullen niet worden gerealiseerd als ze centralistisch worden opgelegd zonder rekening te houden met de wetten van de vrije markt.

De crisis duurt al tien jaar

| | |

RVA 2000 - 2013

In Januari 2010 waren er net geteld 1457991 mensen bij de RVA ingeschreven. Een historisch rekord. Niet echt om trots op te zijn. De oorzaak hiervan is de belastingsdruk op arbeid en investeren, die grofweg 2/3 afroomt, of liever de belasting bedraagt 2/3 van de kostprijs. Vakbonden klampen zich vast aan deze sociale "verworvenheid" omdat ze gretig mee in de pot graaien. Vakbonden en mutualiteiten genieten immers van belastings vrijstelling. In totaal gaat er in de conform art 180, 181 en 182 WIB'92 fiscaal vrijgestelde middens meer dan 53 MILJARD EURO (in oude BEF meer dan 2000 miljard) om! (bron: Geert Wittemans). Het is dan ook aberant dat juist de vakbonden voor nog meer belastingen pleiten. Dat deze politiek meer dan een kwart van de beroepsbevolking gedegradeerd heeft tot tweede rangsburgers deert hen niet. Ze hebben namelijk teveel leden die bij de overvolle overheidsector tewerkgesteld zijn. De klassenstrijd heeft wel een bijzondere wrange smaak gekregen.

Fiscale Fraude is niet wat het lijkt

| | |

Andere Aanpak is noodzakelijk

Het KB-Lux arrest van 8.12.09 heeft een storm van reacties teweeggebracht, niet alleen over de juridische aspecten, maar evenzeer over het in vraag stellen van het rechtvaardigheidsbeginsel. Kamerlid voor Groen Stefaan Van Hecke verwoordde dit laatste als volgt in een opiniebijdrage "Zwitserland aan de Noordzee" (DS 9.12.09) : "Het geld dat door de overheid op deze manier misloopt, wordt intussen wel opgehoest door de gewone werkmens...". De meeste media leken het erover eens : de eerlijke burgers moeten méér betalen, naarmate er meer gefraudeerd wordt.

Geen Vlaamse wagen zonder Vlaamse mobiliteit

| | |

De Vlaamse assemblage industrie van transport middelen en haar toeleveranciers zijn in de verdrukking. Nochtans, er is in Vlaanderen heel wat kennis over hoe men wagens kan bouwen.   De kennis en de productiviteit zijn niet het probleem, wel de zware belasting op arbeid en de stugge sociale arbeidswetgeving. De Vlaamse regering mikt ook massaal op energie-zuinige technologiën. Maar hoe valt dat te rijmen met het binnenrijven van de assemblage van een SUV? Er wordt ook geld geleend om de produktie van een electrische of hybriede wagen te financieren. Maar hoe valt dat te rijmen met het feit dat een we elke dag uren in de file stilstaan? Wordt het niet tijd dat Vlaanderen een echt toekomstplan ontwikkelt en eens  grondig de ROI van al dat geleend geld analyseert?

Goede analyse, maar Van Rossem blijft bij zijn leest.

| | |

 Beste Geert Noels,

Het is na uw avondvoordracht wat stil gebleven, maar ik vermoed dat het verder opstarten van uw nieuw bedrijf daar wel de oorzaak van is. Ik zit in hetzelfde schuitje (opgestart in september vorig jaar) en nu zijn we aan de eerste ronde extern VC kapitaal begonnen. Duidelijk niet evident als niet alleen de markt maar ook de VCs nog op adem komen. Sommige VCs hebben zelfs meer verloren aan hun 'veilige-AAA' geparkeerde CDOs dan aan hun tegenvallende investeringen. Maar soit, de boer ploegde voort en we geloven erin dat we waarde creëren.

Ik had net het boek van Van Rossem gekocht als ik het artikel in De Tijd lees en dat u er binnenkort een visie gaat op geven.

Een boek om te lezen

| |

Iedereen heeft wel een paar boeken gelezen die zijn wereldbeeld veranderd hebben. Een ervan is wat mij betreft "Atlas Shrugged" van Ayn Rand en in dezelfde lijn "The Fountainhead". Het zijn die boeken die ik af en toe koop om ze cadeau te geven. Andere zijn "Gödel, Esher and Bach" van Douglas Hofstadter en het Fundamenteel Rechtsbeginsel van Frank van Dun. Niet dat ik het altijd volledig eens ben met Ayn Rand en deze auteurs. Soms zijn ze net iets te rechtlijnig maar de analyses zijn zo haarscherp dat de lezer ervan inziet hoezeer zijn hele denken opgelegd wordt door de omgeving waarin hij opgroeit en dat zelfstandig denken moed en volharding vergt. Bij Ayn Rand onthoud ik de slagzin "A = A" die symbool staat voor haar objectivistische filosofie. Kernachtiger kan het niet.