An independent socio-economic thinktank.

HOW THE FED & GOVERNMENTS STEAL FROM YOU!

| | |

Look at this.

De Leugens en dwalingen van Paul Goossens en van de PVDA

| |

In DE STANDAARD van 4/02 gaat de linkse journalist Paul Goossens lelijk tekeer tegen de rijken van deze wereld, die een te groot deel van de wereldrijkdom zouden bezitten. (Divided we stand blz. 43) Tevens haalt hij fel uit naar Bekaert, dat - zo schrijft hij -vorige jaren nauwelijks een cent aan de fiscus betaalde. Ook de Belgische communistische partij PVDA kan haar haat tegenover de ondernemingen niet verbergen. Over Bekaert schrijft ze op haar website : “Bekaert dankt af, maar betaalt nul euro belastingen”.

Die beschuldiging aan het adres van Bekaert werd ondertussen door het bedrijf weerlegd. Het betaalt jaarlijks 128 miljoen aan belastingen in België en daarenboven vorig jaar nog eens 139 miljoen aan belastingen op groepsniveau. Wat Paul Goossens en de PVDA Schrijven is dus gewoon een flagrante leugen, die door DE STANDAARD blijkbaar zonder probleem werd gepubliceerd. Het kwam de laatste weken al meer ter sprake in de media : grote ondernemingen zouden te weinig of zelfs bijna geen belastingen betalen. Voor de PVDA bv. is die bewering zelfs een stokpaardje, waarmee ze regelmatig in onze pers terecht kunnen. Maar is die bewering wel juist?

De grootste wederopstanding van de 20ste eeuw

| | |
Denk je dat Griekenland problemen heeft? Dat is niets in vergelijking met de penibele situaties waarvan andere landen zijn teruggekomen.

Open Brief aan Rudi De Leeuw, ABVV

| | |
Mijnheer De Leeuw, u kiest niet voor ons, wij kiezen zelf

Geachte heer De Leeuw,

Wij hebben met interesse uw open brief gelezen naar aanleiding van de komende staking van 30 januari. Gaandeweg veranderde onze interesse jammer genoeg in ongeloof omdat wij niet akkoord kunnen gaan met uw houding ten aanzien van onze generatie. Uiteraard wensen wij u niet te viseren dus via dit antwoord willen we graag iedereen die de staking verdedigt persoonlijk aanspreken. We pretenderen hier niet te spreken namens onze generatie, maar denken en hopen dat we de gevoelens van een grote groep onder woorden brengen.

Waarom blijft de goudprijs stijgen?

| | |

Na een dip de voorbij e maanden is de goudprijs opnieuw aan ’t stijgen, waardoor terug aangeknoopt wordt met de opwaartse trend van de laatste jaren. Op 26.01.12 steeg de goudprijs tot  1.727 $ per ounce (+ 4.67% op één dag)   dit is tot circa € 42.000 voor 1 kg.  Drie jaar geleden was dit nog ongeveer € 24.000 voor 1 kg.

Volgens de  Amerikaanse econoom Peter Schiff heeft die stijging veel te maken met de recente beslissing van de voorzitter (Ben Bernanke) van de Amerikaanse centrale bank (de FED), om de interestvoeten tot in 2014 erg laag te houden ( 0% - 0.25%) . De FED kan dit alleen maar,  mits blijvend geld in de economie te pompen, met oplopende inflatie als logisch gevolg. De inflatie bedraagt thans in de VS reeds meer dan 3 %. (ook bij ons is er inflatie).  Met goudaankopen wensen de burgers zich hiertegen in te dekken.

Besparingen door de overheid zullen de economie niet afremmen, integendeel!

| | |

“Als de overheid te weinig geld uitgeeft, dan komt er een recessie”. Dit is de stelling die minister van overheidsbedrijven Paul Magnette vorige week verdedigde in een felle aanval op de Europese Commissie, die ons land strenge besparingen oplegt. Hij krijgt daarbij de steun van niemand minder dan van professor Paul De Grauwe, die het standpunt van de minister verdedigt in dit blad (DS 16/01 : “De Europese Commissie is God niet”.) Maar de minister krijgt ook kritiek, volgens ons terecht. De feiten lijken toch wel aan te geven dat niet besparingen, maar massale overheidsuitgaven en overheidsverspillingen heel wat West-Europese landen de das hebben omgedaan en op de rand van het faillissement hebben geduwd. Griekenland, Spanje, Portugal en Italië zijn niet in de problemen gekomen door besparingen, maar door het tegendeel, nl. door massaal belastinggeld en geleend geld over de balk te gooien. De stellingen van De Grauwe dat te strenge besparingen een recessie zullen uitlokken en dat de de overheden voldoende geld moeten kunnen uitgeven om de economie te stimuleren, is naar onze mening ten zeerste betwistbaar.

SafeCapital Conference 1st March 2012 - The collapse of the euro.

| | |

The collapse of the euro

The euro is a currency that is bound to fail. At this conference three keynote speakers will explain why you are getting poorer, why the euro will collapse, and why nobody tells you.

Speakers and subjects:

Brecht Arnaert:    Why we are getting poorer. The economic crisis from an Austrian viewpoint.

Philipp Bagus:      The tragedy of the euro. Why the euro was bound to fail.

Claudio Grass:     Storing gold safely. A Swiss solution

Brecht Arnaert:    Applying theory to practice. How to invest as an “Austrian”.

Registration and more information at SafeCapital.eu  

Wishes 2012

| |
2011 was een bewogen jaar en wellicht wordt 2012 dat ook. We zijn op een punt gekomen waar het afwachten wordt. Er werd al jaren voor de crisis geanalyseerd en gewaarschuwd. Er werd tijdens de crisis geanalyseerd en gewaarschuwd. Maar men houdt zich krampachtig vast aan het verleden. Uit deze crisis kan een andere wereld ontstaan, of eerder er zal een andere wereld ontstaan. Het kapitalisme is niet dood maar moet zich opnieuw uitvinden, het socialisme is niet dood maar moet zich opnieuw uitvinden. Voor het zover is, zullen er woelige waters van menselijke irrationaliteit moeten doorzwommen worden. Er is maar één weg vooruit en dat is terug zoeken naar de morele basis die ons tot mensen maakt. En al de rest is tabula rasa.
 
 

Beam me up, Scotty!  
  
 

De paradox van de staatsschuld

| | |

In Trends heeft Johan van Overtveldt het over de Belgische staatsschuld. Einde 2010 bedraagt dit 96% van het BNP. Maar als men rekening houdt met de toekomstige schulden (pensioenen, gezondsheidszorg, banken waarborg) dan komen we uit op 426%. Paradoxaal genoeg als men dezelfde oefening houdt voor de rest van Europa, dan komt Italië er als een van de besten uit.  Dit blijkt uit een studie van de Duitse hoogleraar Bernd Raffelhüschen en zijn assistent Stefan Moog uit Freiburg.

(zie tabel op http://trends.knack.be/economie/nieuws/beleid/belgische-overheidsschuld-bedraagt-426-procent-van-het-bbp/article-4000017670690.htm

Om aan deze impliciete schuld het hoofd te bieden zal volgens deze studie er tot 2050 elk jaar zo'n 20 miljard moeten bespaard worden (lees: minder uitgegeven). We blijven dan nog steeds met de huidige staatsschuld zitten. Tenminste als er niets structureel veranderdt. Er zijn nu al 1,4 miljoen RVA-ers en als de belasting op economie (arbeid en investeren) even hoog blijft, dan kan men er zich aan verwachten dat de economische groei zal blijven tanen. Om die economische groei te bekomen zal men infeite nog eens 20 miljard per jaar moeten besparen op de overheidsuitgaven. Velen zullen nu moord en brand schreeuwen omdat de gangbare opinie is dat de overheidsuitgaven welvaart en Sociale Zekerheid scheppen. Zoals uit de grafieken van de RVA en het overheidsbeslag blijkt, is dit niet het geval, integendeel. 

Die extra "besparingen" zijn infeite geen besparingen maar betere bestedingen van de beschikbare middelen. Het is zuurstof voor een productieve economie die verstikt is door belastingen en regulitis. Zonder die middelen geen investeringen die arbeidsplaatsen creëren en aldus de RVA-kosten zullen doen dalen. Een RVAer die terug aan het werk kan gaan levert een veelvoud aan toegevoegde waarde op die het BNP zal doen groeien en dit zal uiteindelijk veel meer bijdragen aan het delgen van de impliete overheidsschuld. Dit is de paradox van de huidige overheidsschuld. Economische groei zal er niet komen door nog eens te gaan lenen op de financiële markten, maar door minder te gaan lenen en de overheidsuitgaven te doen dalen. Pas dan kan er een een positieve terugkoppeling gebeuren via investeringen die de overheidschuld versneld zullen doen verdwijnen. Less is More in the end. Italië staat er dus heel wat beter voor dan België.

De 99% mikken op de verkeerde schietschijf

| | |

Hoe een hoogst productieve en zorgzame 1 % voorziet in de levensstandaard  van een grotendeels onwetende en ondankbare 99 %.

Vertaald uit een bijdrage van George Reisman op 21 oktober 2011.

The 99%De protestbetogers van de Occupy Wall Street beweging en haar talrijke volgers over de ganse wereld, scanderen dat 1% van de bevolking eigenaar is van al de rijkdommen en leeft op kosten van de overblijvende 99%. De voor de hand liggende oplossing, die zij voorstellen, is de rijkdom van deze 1% af te nemen en te gebruiken in hun voordeel, inplaats van toe te laten dat hij verder gebruikt wordt ten nutte van die 1%, die toch maar kapitalistische uitbuiters zouden zijn. Anders uitgedrukt,  het impliciete programma van de protestbetogers is er een van socialisme en van de verdeling van de welvaart.
Afgezien van de overdrijving in de slogan van de beweging, is het juist dat een relatief klein deel van de bevolking het grootste deel van de rijkdom van het land bezit. Alhoewel de cijfers van 1 percent en 99 percent overdreven zijn, wordt dit feit toch op de sterkst mogelijke wijze voor het voetlicht geplaatst. Wat de betogers zich niet realiseren is, dat de rijkdom van die 1 percent in de levensstandaard vooziet van de 99 percent