Burgerprotesten tegen uitblijven regering vergissen zich van doelstelling
Een Regering kunnen wij nog maanden missen, maar zonder staatshervorming gaan wij de dieperik in.
Onze Verbazing
Ondraaglijke last
Dieperik
Volgens de analyse van de economische denktank WorkForAll is de grote boosdoener van deze scheefgroei de hoge belastingdruk, die op haar beurt het gevolg is van onze onwerkbare, uiterst ingewikkelde en veel te dure staatsstructuur. Wij vermelden vier belangrijke knelpunten :
- Gebrek aan fiscale autonomie. Regio’s mogen geld uitgeven zonder dit te moeten verantwoorden bij hun kiezers, dus zonder voor de inkomsten te moeten zorgen, wat leidt tot een onbeperkte uitgavendrift, het ons allen bekende “consumptiefederalisme”. Fiscale autonomie zou een oplossing betekenen voor die problemen en tevens een sterke stimulans voor een zuinig beleid. Toch zijn de franstaligen zijn tegen, evenals de vakbonden.
- Een perverse financieringswet : deze onmogelijk ingewikkelde wet van 16 januari 1989 moedigt slecht beheer aan, terwijl goed beheer bestraft wordt. Het perverse aan deze wet is, dat een deelstaat meer geld krijgt als het de bevolking armer maakt. Omgekeerd zou Wallonië minder dotaties ontvangen, indien het plots beter zou presteren dan Vlaanderen. Een grondige herschrijving van deze wet is nochtans “not done” voor de franstaligen.
- De inefficiënte organisatie van de arbeidsmarkt. Vlaanderen telt vooral werklozen bij de 50 plussers, terwijl Brussel en Wallonië hoofdzakelijk kampen met een grote jeugdwerkloosheid.. Toch willen de franstaligen het beleid in hoofdzaak uniform federaal houden, terwijl die aanpak beter zou toegespitst worden op de regionale noden, die grondig verschillen. Ook de bevoegdheidsverdeling inzake arbeidsmarktbeleid tussen de federale overheid en de regio’s leidt tot inefficiënties. Zo is de werkloosheidsuitkering zeker een instrument van arbeidsmarktbeleid en zou dan ook beter geregionaleerd worden. Maar ook hier staan de franstaligen op de rem.
Perverse Solidariteit
De franstaligen, de vakbonden en ook onze linkse Vlaamse politici, en ja, ook onze kunstenaars schermen er steeds mee dat er toch solidariteit moet zijn met het franstalig landsgedeelte en dat men dan niet mag raken aan de RVA en nog minder aan de sociale zekerheid. Op zichzelf is geen bezwaar tegen solidariteit, indien het gaat om “echte solidariteit”. Echte solidariteit moet ertoe leiden dat de andere partij er beter van wordt en een springplank (of overbruggingsplank) betekent om geleidelijk op eigen benen te staan. Dit is in ons land geenszins het geval, integendeel. De transfers van Noord naar Zuid zijn een “perverse solidariteit” die Wallonië zelfs armer maakt en wat nog erger is, die Wallonië arm houdt en geen uitzicht geeft op verbetering. Uit een studie van Damiaan Persyn van de denktank VIVES van de Leuvense universiteit blijkt dat de transfers een rem vormen op de economische groei van Wallonië. Een vermindering van de transfers zou volgens deze studie voordelig zijn voor het Waals landsgedeelte en leiden tot een sterkere economische groei.(Zie “VIVES : “Discussion paper nr 4, “Interregional redistribution, growth and convergence” www.econ.kuleuven.be).
Het zijn juist dergelijke scheeftrekkingen die moeten weggewerkt worden door een staatshervorming. Zoniet kan er geen oplossing komen voor onze hoge werkloosheid en onze onhoudbare belastingdruk. Het is een raadsel, dat de initiatiefnemers van de acties tot burgerprotesten dit niet inzien en integendeel ijveren voor een snelle regeringsvorming, zonder zich om die scheeftrekkingen te bekommeren. Het lijkt er zelfs op dat zij met hun initiatieven een grondige staatshervorming willen blokkeren. Welk is de verborgen agenda en welke krachten zitten hier achter? Of is het alleen onkunde en een pijnlijk gebrek aan economisch inzicht.
De wereld van de kunstenaars en van de media is zeker niet bekend om haar degelijke economische inzichten. Dit hoeft ook niet, men kan niet in alles gespecialiseerd zijn. Maar dan kan men toch maar beter de raad volgen, zoals uitgedrukt in de bekende volkswijsheid “schoenmaker blijf bij je leest”.
Willy De Wit
Medewerker bij de onafhankelijke economische denktank “Workforall” (www.workforall.org)
Onwetendheid is de Bron van alle Kwaad
(Socrates)
Ben het volledig eens met
Ben het volledig eens met jullie mening
Een persoon die meer geld uitgeeft dan hij binnen krijgt help ook niet om hem meer toe te stoppen.
En inderdaad voel ik ook niets van een regering die er niets is. Ik ga alle dagen werken, ontvang loon. Eet en slaap, lach en dans.
Dank voor het alweer
Dank voor het alweer meerdere keren digitaal toezenden van informatie uit Uw denktank, die ik steeds opnieuw zo glashelder, adequaat en to-the-point vind, dat het het 'gemis' aan kranten volledig tegenwicht biedt !
Hopelijk verspreidt Uw inhoudelijk steeds opnieuw zo relevante informatie zich "als een olievlek" over geheel België (en liefst - zo niet al gaande ? - ook buiten die grenzen !)

de noodzaak van de staatshervorming
Hoe komt het toch dat de vlamingen toelaten dat de walen ons steeds maar weer betichten het land te willen splitsen,
terwijl de overgrote meerderheid enkel een rechtvaardige staatshervorming wil.
Moesten de vlamingen echt willen splitsen, dan zouden ze toch op het vlaams belang gestemd hebben?
De kunstenaars hebben dit ujitgangspunt blijkbaar vergeten en volgen gedwee de steeds maar herhaalde slogan van de walen dat de vlamingen willen splitsen.
Wanneer zal daar eens een efficient antwoord op gegeven worden.