Is België failliet? Een voorsmaakje.

| |
Kan een land failliet gaan?
De meesten onder ons denken wellicht van niet. Nochtans is het meermaals voor gekomen. Thailand heeft zelfs de hele regio in een crisis gedompeld. In de jaren 90 was het de beurt aan Korea toen het in volle economische expansie zijn IMF leningen niet meer kon afbetalen. De economie viel zo goed als stil. Om er uit te geraken werd er overal "IMF" discount aangeboden. Op vraag van de overheid stuurden burgers goud en juwelen naar de schatkist. Hard werken en export genereren was het ordewoord en het land werd gered door de inspanningen van de nog gezonde bedrijven. Na een jaar was de crisis geluwd maar de Koreanen zijn die periode niet licht vergeten.
Wat geldt voor bedrijven, zou moeten gelden voor ...
Voor bedrijven gelden stringente regels zoals Rudy Aernoudt onlangs nog opmerkte (zie: http://www.workforall.org/drupal/?q=en/node/28). Waaruit we citeren: "Ondernemingen houden permanent hun evolutie in het oog. Beursgenoteerde ondernemingen worden zelfs continu in de gaten gehouden door experts. Omzetevoluties en marktaandelen zijn daarbij belangrijk. Maar ook de financiële structuur van een bedrijf is een topic van permanente aandacht. Enkele ratio's bijvoorbeeld mogen niet onder een bepaald niveau dalen. De solvabiliteit (eigen vermogen over balanstotaal) mag niet minder dan 15 % bedragen, het bedrijfskapitaal mag niet onder de 10 % van het balanstotaal zakken en de cashflow mag niet lager zijn dan 6 % van het balanstotaal. Vooral delicaat wordt het wanneer die zogenaamde alarmpeilen samen worden overschreden. Als het bedrijf dan toch nog overeind wil blijven, dringt een herstructurering zich op. ".
Drie jaar gratis werken
Hoe zit het met de NV België? Carl Devlies (CD&V) heeft het laten narekenen door Het Rekenhof. De federale overheid heeft een schuld van 294 miljard met er tegenover een actief van amper 79 miljard. Steden en gemeentes niet meegerekend. Hiertegenover staan er ongeveer 150 miljard aan belastingsinkomsten. Die berekening houdt ook geen rekening met de pensioenverplichtingen die geschat worden op 3,5 maal het BBP of grofweg 1050 miljard. Afgerond staan we dus met zijn allen minstens 1250 miljard in het rood of 125 000 euro per levende Belg. Natuurlijk, een belangrijk deel van die schuld is aan de eigen burger-aandeelhouders. Via de banken en de pensioenfondsen hebben heel wat Belgen al dan niet nep levensverzekeringen en staatsobligaties aangekocht. Op hun beurt lenen de banken aan de overheid en de cirkel is rond. Het moge een geluk zijn dat de meeste leningen niet onmiddellijk opeisbaar zijn, maar de bedragen tonen wel aan hoe zwaar de last is. Gezien de overheid het wettelijk monopolie heeft aan de ontvangst kant, betekent dit dat elke Belg in de private economie zo'n 450 000 euro moet genereren aan toegevoegde waarde om deze verplichtingen te delgen. Zo'n 15 000 euro per gewerkt jaar dat een modale Belg aan het werk is. Belastingen voor lopende uitgaven niet meegerekend. Het hoeft ons dus niet te verwonderen dat de loonbelasting de pan uitswingt. We zullen drie jaar gratis en hard moeten werken om de put te delgen.
NV België is failliet
Op zichzelf is lenen niet noodzakelijk slecht. Het risico wordt bepaald door de verwachte terugbetalingcapaciteit. Als de lening gebruikt wordt om een actief te verwerven, dan dekt het actief de lening. In geval van een onderneming is dit de verwachte omzet, de winst en de investeringen die al dan niet ten gelde kunnen gemaakt worden via een verkoop van het bedrijf. In deze gevallen dient de lening om waarde op te bouwen. Bij ondernemingen kan de meerwaarde veel hoger zijn, tenminste als alles goed loopt. Het kan ook mislopen en dan staan de schuldeisers (en de investeerders) in de kou. In een gezonde economie is dit geen zwaar probleem. Integendeel, het markt mechanisme werkt door enkel de betere ondernemingen te laten overleven en de niet-rendabele te elimineren waardoor globaal de economie gezond blijft en de middelen genereert om nieuwe investeringen mogelijk te maken. Voor de NV België zijn er evenwel een paar fundamentele problemen. Vooreerst speelt de wet van grote getallen hier niet. Als de NV België het slecht doet, is er geen compensatie door andere goed presterende entiteiten, tenzij door de private sector. Die sector, en vooral dan de export genererende industriële sector, krimpt elke dag. M.a.w. onze terugbetaal capaciteit daalt elke dag. En in tegenstelling tot wat sommigen proberen te doen geloven, de diensten sector kan deze rol niet zomaar overnemen. Diensten zijn niet alleen veel minder export gebonden, maar ze genereren ook veel minder toegevoegde waarde. Vele van die diensten kunnen trouwens als pure consumptie geklasseerd worden. Het tweede probleem is dat al die overheidsschulden zeer weinig waarde opgebouwd hebben. Als we de pensioen verplichtingen even terzijde laten, dan heeft de schuld van 294 miljard maar voor 41,5 miljard aan tastbare activa opgeleverd. De rest, zo'n 37,5 miljard, zijn financiële beleggingen of vorderingen (zoals oninbare belastingsaanslagen). Wat meer is, over de periode 1999-2003 is er een netto afname van 12,33 miljard. De begrotingstrukken met sale-and-lease-back operaties zal daar zeker niet vreemd aan zijn. De recente operaties zijn trouwens een indicatie dat het Belgisch patrimonium in waarde overschat is. Sommige panden werden verkocht aan prijzen die maar een derde bedroegen van de jaarlijkse huurwaarde. Alleen bedrijven in zware moeilijkheden proberen het nog even uit te houden door degrelijke wanhoopsoperaties uit te voeren.
Nefast Keynesiaanse beleid
Wat deze cijfers evenwel duidelijk vertellen is hoe nefast het Keynesiaanse beleid van de laatste decennia geweest is. Het was een beleid dat vooral de consumptie in stand hield door welvaart op krediet te kopen. Consumptie, in tegenstelling tot investeringen, heeft geen multiplicator factor. Het woord zegt het zelf: men verbruikt en het is weg. Bij een investering is er niet alleen een terugverdieneffect, als het wat meevalt levert de investering inkomsten op die het veelvoud zijn van de investering. 70 % van de overheidsbegroting bestaat uit ambtenaarslonen en allerlei uitkeringen. Hier zit dus een negatieve terugkoppeling. Het zogenaamde herverdelingsmechanisme komt erop neer dat de private sector tweemaal zoveel moet opbrengen dan de overheid via de herverdeling aan consumptie terug pompt in de economie (het overheidsbeslag is ongeveer de helft van het BBP). Het verschil is grotendeels de kost om dit mechanisme in stand te houden en is economisch gezien een overbodige kost. De overheidsinvesteringen zelf zijn terug gevallen op minder dan 2%. De private economie probeert dit alles op te vangen door haar productiviteit op te voeren met uitstoot van arbeidsplaatsen als gevolg en hetgeen de negatieve terugkoppeling versterkt. In tegenstelling tot de NV België is onze industrie evenwel niet alleen op de wereld en speelt de concurrentie wereldwijd. Het gevolg is dat de industrie noodgedwongen delokaliseert en de buitenlandse investeerders zich terug trekken. De negatieve terugkoppeling versnelt en is een neerwaartse spiraal geworden. Het doemscenario is werkelijkheid geworden.
Wat moeten we eraan doen?
Wat kunnen we eraan doen? Het moge duidelijk zijn dat twee resultaten moeten behaald worden. Vooreerst moet de schuld afgebouwd worden. Dit zal enkel kunnen als de ontvangsten verhogen. Op korte termijn zou dit betekenen dat men de private sector nog meer zou belasten en hetgeen de negatieve spiraal zou versterken. Een bevriezing of afbouw van de lasten is dus eerder aan de orde. Ten tweede moeten de investeringen toenemen. Voor de overheidssector betekent dat dat ze haar uitgaven verschuift van lonen en uitkeringen naar daadwerkelijke investeringen. De critici zullen hier opwerpen dat de consumptie dan zal dalen en de economische groei zal vertragen. Dit is evenwel niet wat er zal gebeuren. Als men bv. de loonbelasting verlaagt en compenseert door een consumptiebelasting dan zullen beide maatregelen (indien van voldoende omvang) de loonkosten doen dalen zonder de koopkracht aan te tasten. De dalende loonkosten gaan grosso modo de private economie terug concurrentiëel maken zonder dat investeringen nodig zijn om de productiviteit op peil te houden. Dit op zichzelf zal de vraag naar arbeidskrachten doen toenemen en de verschuiving van overheidstewerkstelling naar de private sector kunnen opvangen. Een deel van de lagere loonkosten zal in combinatie met de verhoogde consumptiebelasting wellicht aanzetten tot meer sparen en investeringen. De negatieve spiraal is terug een positieve spiraal geworden. De afslanking van het overheidsapparaat moet dan ook grotendeels gebeuren door deze complexe en dikwijls contraproductieve structuur grondig te vereenvoudigen en doorzichtiger te maken.
Gelijke kansen voor alle Belgen
Als alle Belgen gelijke kansen moeten krijgen, is er geen enkele reden om ze in hopeloos complexe en historisch misgroeide standen specifieke sociale zekerheids en pensioenstelsels onder te brengen. Hetzelfde geldt voor de inkomstenbelasting. In plaats van allerlei aftrekken toe te laten die in feite neerkomen op een fiscale bevoordeling naargelang de inkomstenklasse (ten koste van andere inkomensgroepen), kan men beter een eenvoudige vlaktaks met vrijstelling invoeren. De vrijgekomen ambtenaren kunnen dan ingezet worden om de dubbele boekhouding in te voeren die bij wet ingevoerd werd in 2003 maar nog altijd niet in uitvoering is gebracht (zie persbericht Carl Devlies ). Investeren betekent ook niet alleen investeren in nieuwe wegen en andere infrastructuurwerken. Investeren in de burger (die straks de overheidsschuld zal moeten betalen) betekent ook dat men een goede onderwijs en opleidingsstructuur opzet. Demonopolisering en concurrentie is hier aan de orde om het aanbod te verbreden en top kwaliteit te bekomen. Eenheidsworst is hier net niet gelijke kansen geven in tegenstelling tot diversificatie die elke Belg maximale kansen moet geven in functie van zijn talenten. Om een tweede débacle te voorkomen, kan men ook beter overschakelen naar een geleidelijke kapitalisatie van het pensioenstelsel. De herverdelings solidariteit mag, maar moet wel beperkt worden tot een eerstelijns sociale zekerheid. Deze moet zoals het woord zegt, zich beperken tot een minimale sociale zekerheid waarbij men zorgvuldig moet omspringen met de gemeenschapsgelden. Hoe eenvoudiger dergelijk systeem is, hoe beter en hoe eerlijker.
Verzuipen of zwemmen
Welke conclusies kan men hieruit trekken? Vooreerst dat eenvoudige en doorzichtige cijfers een heel verhaal kunnen vertellen. In dit geval is de conclusie dat het water aan de lippen staat en de negatieve spiraal zich in versneld tempo verder zet. Wachten we nog lang dan staan ons moeilijke tijden te wachten. In feite is het zo dat globaal de verarming al ingezet is. Nog even wachten en ook de burger-aandeelhouder zal zijn schuldvordering moeten afschrijven en ook zijn positief welvaartssaldo zal een flinke deuk krijgen. De NV België is geen abstract geheel. Het is net als alle andere economische entiteiten onderworpen aan dezelfde economische wetten. Zoals de onlangs overleden Milton Friedman pleegde te zeggen: "There's no such thing as a free lunch."
Eric Verhulst
Voorzitter www.workforall.org, een onafhankelijke socio-economische denktank.

Verkoop overheidsgebouwen = nieuwe schuld

Gelieve het onderstaande bericht eens te lezen, ivm de overheidsgebouwen die vandaag
worden verkocht. Ik denk dat dit perfect in het thema "NV België
failliet" past.
Deze maand december gaat de overheid in overdrive en wil in drie weken
voor 600 miljoen euro verkopen doen. Alles moet weg, om de boekhouding in
evenwicht te houden. Als België deze transacties als "long term
liabilities" (30 jaar huurverplichting zonder opzegmogelijkheid =
schulden) zou boeken, zou dit nooit als inkomst aanvaard worden.

http://forum.politics.be/showthread.php?p=2099809#post2099809

Er leven meer mensen van belastingen dan van hun eigen loon

Zou het mogelijk en relevant zijn om de juiste verhouding eens weer te geven tussen diegenen die effectief in een productieve functie actief zijn (ondernemers, bedienden en arbeiders die werken in privé-bedrijven en die
uiteindelijk samen met hun bedrijven moeten opdraaien voor alle belastingen) en diegenen die rechtstreeks en onrechtstreeks van de herverdeling (dus via dat belastingsgeld) betaald worden ( politici, overheidspersoneel, werklozen, tewerkgestelden bij ziekenkassen, bij vakbonden, bij parastatale instellingen, enz...).

Ik vermoed dat er intussen meer mensen zijn die rechtstreeks en onrechtstreeks van de herverdeling leven dan er mensen zijn die via een productieve functie zorgen voor de toegevoegde waarde die die herverdeling betaalt.

Dit zou betekenen dat, indien men bij diegenen die van de herverdeling leven ook nog diegenen optelt die in ons land bij verkiezingen mogen gaan stemmen zonder productief te zijn ( o.a.studenten), zij de meerderheid hebben en dat bijgevolg de productieven in de politieke minderheid zijn, hetgeen impliceert dat de politici steeds meer hun beslissingen en beleid zullen afstemmen op de "herverdelers" en steeds minder op de "productieven".

Eigenlijk komt het er dan op neer dat de politici de stemmen van de "herverdelers" kan kopen met de hoge belastingen betaald door de productieven en zo de herverdelers-meerderheid in stand houden en zelfs vergroten, mede door het veroorzaken van een demotivatie bij de productieven, die voor een deel ook nog gaan kiezen voor een overstap naar
de "herverdelers"

Als er een politieke partij is die hier eindelijk eens iets wil

Geachte,

Ik heb vandaag uw artikel in de krant De Tijd gelezen over de veel te hoge belastingen in België, het teveel aan ambtenaren en daaruit voortvloeiende VW-drama's.

Je hebt volledig gelijk. Alleen: het is verschrikkelijk lastig dat de meeste mensen uit de privé-sector dat niet kunnen of willen begrijpen (te druk? te weinig tijd?). Ik ben zelf loontrekkende en word er pisnijdig van over hoe weinig per uur ik nog over houd door een job uit te oefenen die ik graag doe. Ik verdien netto 1600 euro per maand en kom tot de vaststelling dat dit slechts een "beloning" is van 2,625 euro per uur arbeid (of 420 euro per maand) in vergelijking met iemand die niets doet en van een uitkering leeft. Mijn beloning voor een uur werk is niet genoeg om een pak friet met een viandel en andalousesaus te kopen. Dan heb ik nog niet meegerekend wat het mij kost per maand om dagelijks met de auto en de duurbetaalde diesel naar het werk te rijden.

Mijn moeder werkt in een koekjesfabriek samen met mensen uit Frankrijk die netto per uur evenveel verdienen en toch op het einde van de maand tot 250 euro netto per maand netto meer over houden door het gunstiger Franse belastingstelsel. Aan de westvlaams-franse grens is er een invasie van Franse werknemers die met hun groter (in België verdiende) netto-inkomen alleen al hun huishuur of hypotheekaflossing in Frankrijk met plezier kunnen betalen. Vergelijk dat met de arme belgische werknemer die deze wantoestanden allemaal helpt betalen.

Het meest frustrerende is nog dat het vetst betaalde overheidsapparaat nog bestaat uit politici, die niet geneigd zullen zijn om De Staat of zichzelf te ontvetten.
Zeer onrechtvaardig is ook het pensioenstelsel: de overheidsambtenaar wordt zijn hele carrière gesponsord door de privésector. Als "beloning" daarvoor krijgt de werknemer of zelfstandige uit de privésector tot 27% minder pensioen dan de overheidsambtenaar als hij van zijn oude dag wil genieten.

Als werknemer krijgen wij steeds het verwijt naar het hoofd geslingerd dat we "kosteloze vogels" zijn, maar de politici staan er nooit bij stil dat wij zoveel kosten omdat wij HEN (of de zes parlementen + europarlementariërs, kerkdienaars en koningshuis) te eten moeten geven. Ik word misselijk als ik elk jaar weer zie dat Selor jaarlijks zijn "selectiecampagne" start om nog meer mensen van dit overheidsapparaat te laten "meeprofiteren".

Als er een politieke partij is die hier eindelijk eens iets wil aan doen, krijgt die direct mijn stem.

Met vriendelijke groeten,

G.D.

Misschien toch even

Misschien toch even nuanceren. Ooit gehoord van het principe van het uitgestelde loon? Ambtenaren verdienen tijdens hun loopbaan minder dan collega's uit de privésector in gelijkaardige functies verdienen (ga maar eens kijken op www.vacature.com/salariskompas). Een deel van hun loon wordt dus gedurende hun carrière ingehouden om hun hogere pensioen uit te betalen. Veel ambtenaren zijn hier tegen gekant omdat zij liever nu meer zouden verdienen en zelf beslissen of en hoe ze sparen voor hun pensioen. Niets verzekert hen trouwens dat ze dat pensioen ook halen of er lang genoeg kunnen van genieten om hun afgehouden loon te kunnen recupereren. Ik weet dat het bij personen van een bepaalde politieke strekking bon ton is om minachtend op de ambtenaren neer te kijken. Meestal zijn dit niet degenen met een degelijke kennis van de werking en veelheid aan opdrachten van de verschillende overheden. Cafépraat dus eigenlijk.

Overheidsapparaat oorzaak van te hoge fiscale druk.

Geachte Heer,

De grootste verantwoordelijkheid ligt bij de vakbonden. Als een politieker zich wil inzetten om hieraan een einde te stellen door een vlaktaks in te voeren en de overheidsuitgaven te verminderen, zoals Jean-Marie Dedecker, wordt hij onder druk van de vakbonden uit een partij gezet en wordt er een schutskring gevormd rond de partij die hem opneemt in zijn rangen. Het is duidelijk dat drukkingsgroepen, zoals de vakbonden, geen verandering wensen omdat ze daardoor hun machtspositie denken te zien verminderen. Een machtspositie die ze misbruiken door de werkloosheid hoog te houden omdat dit voor hen lonend is. Maar waarom dienen de vakbonden? Toch om een inkomen voor de werknemers te genereren en dit inkomen te beschermen en niet om werklozen te creëren. Het zal een zware strijd worden om hieraan te veranderen maar de economische wetten zullen hier automatisch een einde stellen zoals dit nu in snel tempo gebeurt, en niet alleen in Vorst. Maar dan is het kwaad geschied en is het te laat.

om dit onderwerp goed te

om dit onderwerp goed te bespreken moet je de cijfers van de uitgaven van de overheid ook bekijken

onderwijs en gezondheidszorg nemen ook een belangrijke plaats in in dit lijstje

Het is duidelijk dat de Belgen een paar jaar zuinig moeten leven om de schuld af te bouwen. Dit betekend meer en niet minder belastingen. Je moet mij eens uitleggen hoe je eenzelfde gezondheidszorg, onderwijs en andere overeidsdiensten + afbouw schuld gaat realiseren met MINDER belastingen.

Het is zo dat er in België te weinig mensen aan het werk zijn ten opzichte van de niet actieven. De oorzaken hiervan liggen vooral in het systeem van pensioen en langere studies. In het geval van studies gaat het om investeringen in de toekomst. Het probleem is niet enkel een groep werklozen die profiteerd van de sociale zekerheid.

Ik denk dat je iets niet

Ik denk dat je iets niet goed begrepen hebt. Er zijn inderdaad te weining mensen nog aan het werk maar om die aan hetbwerk te krijgen moeten de overbodige overheidsuitgaven geschrapt worden om op die manier de belasting op rbeid te verlagen waardoor er meer mensen terug gemotiveerd zullen zijn om te werken. Nu zitten we in een negatieve spiraal. Hoe meer werklozen, hoe meer belastingen er nodig zijn om de SZ te belaten, hoe meer jobs er verloren gaan, hoe meer werklozen , enz. In de jaren 50 waren er 500 000 ambtenaren, nu meer dan een miljoen of zo'n kwart van de actieve bevolking, evenveel als er mensen van de RVA uiitkering krijgen om niet te gaan werken. Hoe lang denkt u dat dit vaatje nog drijvend kan gehouden worden? Als er straks niemand nog meer werkt in de private sector mag je de belastingenn nog zoveel verhogen als u wil, de overheid zal steeds minder inkomen krijgen en net zoals elke vennootschap failliet gaan. Met alle burgers erbij incluis.

Bon Ton ?

Natuurlijk, ambtenaren krijgen officieel geen pensioen. ze zijn "met rust" en krijgen verder een iest lager loon uitbetaald. Ze zijn ook met de helft teveel. Wij zijn niet alleen die dit zeggen. ook de Europese Centrale Bank en recentelijk de OESO na vergelijking met andere landen. En zoveel lager zijn hun lonen ook niet zeker als je vergelijkt met hun productiviteit. Ik heb zelf bij de overheid gewerkt en je mocht gewoon niet productief zijn. En ja, ambtenaren betalen ook geen echte inkomstenbelasting. Dat is gewoon een zuivere boekhoudoperatie tussen twee ministeries. De valbondspremie wordt ook betaald door de overheid-werkgever en dat zegt natuurlijk alles.Het gaat er niet over dat een "bepaalde politieke strekking" tegen de ambtenaren an sich zouden zijn, maar over het feit dat de super-sized overheid ziek is en de hele economie dreigt mee te sleuren. Ook de kinderen van de huidige ambtenaren hebben er alle belang bij dat die stal uitgemest wordt. Het volstaat infeit van het monopolie op te heffen en de vrije mededinging zij gang te laten gaan. Dan kunnen we misschien hopen met een kleinere maar dan wel bekwame ovehreid verder te kunnen.

gedemotiveerde werker

Hallo, ik heb zelf een opleiding als ingenieur achter de rug en ben momenteel 12 jaar zelfstandige. Op mijn top had ik een bruto omzet van 950.000 euro, rekening houdende met het feit dat ik één ingenieur in loondienst had was dat niet onaardig. Wat ik moest betalen aan belasting? De helft vloeide terug, dat van mijn winst hield ik de helft over. Ik verdiende natuurlijk nog goed mijn kost maar begon wel na te denken en mijn zoektocht op het internet begon:

Waar gaat het geld van de sociale zekerheid vooral naartoe?

- Naar de alleenstaande moeders met hun kinderen! En waarom?
Omdat die kinderen dezelfde rechten moeten hebben als andere kinderen. Akkoord, we zijn een verzorgingsstaat maar ik ben van het principe dat die man die een kind verwekt 300 eur/ maand / kind moet betalen aan de moeder en niet ik moet betalen voor zijn kinderen.

Resultaat? Demotivatie van een goed opgeleid ingenieur met meer dan 10 jaar ervaring.

Momenteel ben ik nog altijd alleenstaande en werk ik zoveel om toe te komen. Dit wil zeggen dat ik in de praktijk nog zoveel dagen werk dat ik nodig heb om van te leven. Ik kan dus niets meer sparen, want leef van het bestaansminimum.

Ik vind het erg want ik ben van nature een ondernemer maar ben gewoon gemotiveerd als ik die beroepsdoppers in het zwart zie werken. Ik kan het voorlopig niet meer opbrengen :-/

Het overheidsapparaat is te groot geworden, het idee was de beroepsdoppers werk te geven bij de post/ nmbs / of een ander maatschappelijke functie ze dan toch nog iets deden maar die formule gaat niet meer op, daar zijn ze nu wel achter bij de staat.

Ik blijf zoeken naar een nieuwe motivatie... als zoon van een zelfstandige, die me altijd zei: harde werkers worden afgestraft...

Belgie kopje onder

*geeuw* vertel ons iets wat we nog niet wisten. Dit land is al jaaaaaren failliet, alleen voelen we en weten we dat niet door de euro. België wentelt zijn schuld af op andere Europese landen. De Belgische frank zou onder zijn komen te staan, wat de Belgische politici eindelijk eens aan het werk zou doen zetten.

Geachte, Ik ben al 15 jaar

Geachte,

Ik ben al 15 jaar zelfstandig en wat ik al voorgehad heb met vadertje staat en zijn regeltjes.Niet te geloven .
Ik ben het ook volledig eens met wat je hier schrijft en als we niet alleen de produktieve gaan laten stemmen gaat belgie failliet kan niet anders

Marc