Op 17 November verscheen in De Standaard een merkwaardig reportage-artikel. Over Hongkong en hoe onze Staatssecretaris van Quickenborne er inspiratie gaan opdoen is. Hongkong is sinds een tiental jaar terug deel van China. Er wonen 7 miljoen mensen, die het stellen met 200 000 amtenaren, 20 % minder dan zes jaar geleden. Ze zijn dan wel efficiënt en hebben slechts 2300 amtenaren nodig voor het innen van de belastingen. In België, niettegenstaande lotto-belastingsbrieven, gebruiken we er al 6000 voor het overtikken van de aangiftes. Hongkong heeft dan ook een vlaktaks van 16%. Is de bevolking er slechter af? Helemaal niet. Werklozen worden opgeleid en geholpen en krijgen een soort basisinkomen van 1000 euro/maand.

Het Chinese Shanghai en zowat de tegenhanger van Hongkong heeft zo'n 20 Miljoen inwoners en stelt het met een burgemeester en 18 schepenen. Als je aan De Bund naar de nieuwe stad aan de overkant kijkt, dan zie je det stad bijna groeien terwijl je kijkt. Bij ons vallen de ministers en staatssecretarissen over mekaars voeten en vervallen de bruggen en wegen bij gebrek aan onderhoud. Toch wel twee merkwaardige voorbeelden van hoe het anders kan. Deze voorbeelden liggen niet in een af ander kapitalistisch belastingsparadijs maar maken deel uit van het Communistische China. Natuurlijk, het is niet allemaal rozegeur en maneschijn, maar is er misschien toch iets dat die Chinezen weten en wij niet? Van Quickeborne heeft wel gelijk als hij zegt dat we er de goede zaken van moeten overnemen. Als het maar geen Lange Mars wordt die nooit aankomt. Lees het artikel hier