Op 26 Juni werd WorkForAll wellicht na ons opinieartikel in De Tijd [0] gevraagd om toelichting te geven in een hoorcommissie 'buitenlandse aangelegenheden'. Eric Verhulst was spreker voor WorkForAll en ex-premier en euro parlementslid Jean-Luc Dehaene de eerste spreker. Alhoewel wij van mening verschillen over het al dan niet ratificeren, was het wel duidelijk dat er niet echt meningsverschillen zijn over de (officiële) doelstelllingen van een Europa. Het verschil in opinie had veeleer te maken met de manier waarop dit kan en moet ingevuld worden.

WorkForAll pleit in eerste plaats voor een bottom-up directe democratie zoals in Zwitserland en dus met een zo klein mogelijke structuur aan de (europese) top terwijl Jean-Luc Dehaene eerder geloooft in een representatieve democratie, een standpunt dat vooral door beroepspolitici gevolgd wordt. Treffend was wel dat Jean-Luc Dehaene een 'inoffieuse ' geconsolideerde versie van het verdrag van Lissabon [1] bij zich had. Deze werd blijkbaar opgesteld door het ministerie van Buitenlandse Zaken. Ons blijft het onbegrijpelijk dat men niet de geconsolideerde tekst (die overigens officieel niet bestaat) ter ratificatie aangeboden heeft maar een zwaar document dat grotendeels bestaat uit korte alinea's die de bestaande verdragen artikel per artikel wijzigen of hernummeren en tussenin dan stukken tekst schrappen of bijvoegen.

Feit blijft wel dat zowel de europese politieke instellingen als de nationale politieke instellingen hier zwaar uit hun rol gevallen zijn. Het heeft de kloof tussen burgers en de politieke machtsklasse meer dan ooit duidelijk gemaakt. Het onprofessionele geklungel rond dit verdrag is ook niet van die aard om met vol vertrouwen nog meer macht in de handen van de politieke klasse te leggen. De Verenigde Staten van Europa zijn onder een slecht gesternte vertrokken. Jammer, want het blijft een mooi en nobel project. Indien correct aangepakt kan het onze welvaart en welzijn verzekeren. Nu lijkt eerder het omgekeerde waar. Dit alles heeft niets te maken met ideologie maar met een nuchtere analyse van de feiten.

Laat het duidelijk, wie nu dit voorstel van Verdrag nog door het Parlement wil jagen, neemt een groot risiko. Zijn naam zou wel eens binnen een paar jaar op de lijst van historische vergissingen kunnen verschijnen.