VOKA, de Vlaamse werkgevers organisatie, heeft gisteren een opmerkelijk congres gehouden en daarbij een opmerkelijke enquête gehouden.

Alle beleidsmakers doen er goed aan wat daar gezegd en geschreven werd eens goed te bestuderen. VOKA ziet vooreerst nog een rol voor België vastgelegd en stelt zelfs een “solidariteitspact” voor om samen een goede 500 000 jobs te creëren om aldus de activiteitsgraad op een respectabele 70% te krijgen en aldus te vergrijzing betaalbaar te houden. Omdat dit vanuit de industrie komt, gaat het hier wel over “echte” jobs met meerwaarde en niet over de zoveelste 200 000 statistische jobs, al dan niet zwaar gesubsidieerd, die de politieke beleidsmakers de laatste jaren gecreëerd hebben. Dat die forse aangroei gepaard gegaan is met een stijging van de RVA uitgaven en zonder veel effect op de werkelijke economische groei, is voor deze planners geen problem. VOKA pleit niet alleen om nog wat intra-Belgische solidariteit in ere te houden, ze pleiten ook voor een veel verder doorgedreven regionalisatie van de bevoegdheden. Als de tweede grootste regio’s een verschillende visie hebben, dan kan men ook best aan elke regio zijn eigen verantwoordelijkheid geven om die visie uit te werken. Dit is niet alleen een economische noodzaak, het is ook een democratische noodzakelijkheid.

Het opmerkelijkste feit is evenwel de talenten enquête die VOKA gehouden heeft. De resultaten weerspiegelen wat velen denken maar wat de meeste politici nog niet begrepen hebben. De grote meerderheid, zelfs de ambtenaren gaan resoluut voor de toepassing van wat het gezond verstand dicteert: minder overheid (ik schreef eerst: overhead) en minder belastingen, meer werknemers verantwoordelijkheid, meer aandacht voor opleiding en innovatie, enz. De politici zouden er goed aan doen deze resultaten, waarvoor een duidelijk maatschappelijk draagvlak bestaat, ter harte te nemen. In plaats van maanden aan een stuk over de hoofden heen van burger en parlement over de zoveelste reeks micro-maatregelen een regeerakkoord te proberen sluiten, zou men eer beter aan doen al die micro-maatregeltjes van het verleden af te schaffen en terug te keren naar de kern van de zaak: namelijk er voor zorgen dat de burger van dit land zich vrij en verantwoord kan ontplooien, welvaart en welzijn kan opbouwen en vooral een toekomst garanderen voor de volgende generaties.

Werknemersorganisaties zullen wellicht de wenkbrouwen fronsen als ze lezen hoe de werknemers er werkelijk over denken. Maar ja, in hoeverre vertegenwoordigen ze nog de echte werkende burger?

Liever dan de analyse van dit congres en de enquête in detail over te doen, hebben wij voor u de teksten en de resultaten gebundeld. De oorsponkelijke teksten zijn te vinden op www.voka.be

Eric Verhulst, Voorzitter www.WorkForAll.org

Volledige tekst en grafieken in bijlage (bron: VOKA).