In zijn openings paragraaf stelt de Heer Lemmens heel juist dat het niet mogelijk is om de klimaatverandering centraal te beheersen.  Dit moet inderdaad via het markt mechanisme gebeuren en dat kan. 

De oorzaak van de ecologische crises, waarvan klimaat verandering er één is, is de huidige levenswijzen van verbruikers.  Zij leven niet in harmonie met de natuur.  Alle ecologische problemen zouden opgelost worden indien alle verbruikers altijd al hun geld uitsluitend aan producten uitgeven die de integriteit van de natuur bewaren.   De inkomsten belasting betalende verbruiker zal daar mee beginnen op het moment dat hij het geld dat hij aan die producten uitgeeft van zijn belastbare inkomen kan aftrekken.

De vraag van die verbruikers zal producenten verplichten met elkaar te concurreren totdat zij uiteindelijk een optimum bereiken in het behouden van de kwaliteit van de natuur. 

Het voorstel de wet te veranderen is gebaseerd op drie ontdekkingen die wij gedaan hebben.  De eerste is dat het doel waarmee de verbruiker zijn geld uitgeeft, het doel is van de ontwikkeling van de economie.  Zodra de verbruiker zijn groene kosten van het leven van zijn belastbare inkomen kan aftrekken dan zal hij uitsluitend producten willen kopen waarmee hij in harmonie met de natuur kan leven.  Het doel van producenten zal dan zijn de goederen voor zulke duurzame levenswijzen te produceren.  Het doel van ontwikkeling is dan duurzame levenswijzen te onderhouden.

In de huidige economie kan de verbruiker zijn geld slechts met één doel uitgeven; verbruik meer.  Dit doel schijnt gesteund te worden door het huidige macro-economische beleid om groei in ontwikkeling te onderhouden. 

Het is niet mogelijk om door te gaan meer te verbruiken van gelimiteerde voorraden zonder die uiteindelijk uit te putten.

De mensheid heeft al sinds het begin van de handel meer van de natuurlijke voorraden verbruikt en in het bijzonder sinds het begin van de industriële revolutie.  Hierdoor is de economie de limieten van de natuur aan het bereiken, zeker in de geïndustrialiseerde landen.  Daar stagneert de economie dan ook en zal daar blijven stagneren.  De zeer lage interest voeten die de centrale banken vastleggen, zal daar niets aan veranderen.

Inmiddels vernietigt de mensheid het werkkapitaal van de producenten, natuur in goede staat. 

Pas wanneer de groene kosten van het leven van het belastbare inkomen afgetrokken kunnen worden, zal de economie weer vlot komen.  Die zal dan voor altijd binnen de natuurlijke grenzen van een welige natuur meanderen.

 De vraag naar fondsen voor het onderzoek van producenten zal de financiële wereld uit haar huidige perikelen halen. 

Door het toepassen van het principe van efficiëntie van de economie, een tweede ontdekking die wij gedaan hebben, zal na de verandering in de wet de efficiëntie in het gebruik van natuurlijke voorraden in de levenswijzen van miljarden verbruikers drastisch verhogen.  Hierdoor zullen er meer dan voldoende goederen en diensten voortgebracht worden zodat iedereen van gelijkwaardig welzijn kan genieten.  En mensen die tevredenheid delen, leven in vrede.   

De staat zal meer geld ter beschikking hebben zodra de groene kosten van het leven van het belastbare inkomen afgetrokken kunnen worden.  Doordat de economie weer van start gaat zullen producenten meer voortbrengen, dus meer verdienen, dus meer belasting betalen.  Deze verhoging zal de vermindering in de belastingen die verbruikers betalen, compenseren.  Al het geld dat alle inkomsten belasting betalende verbruikers aan hun overheden afgeven is bovendien beduidend minder dan de kosten die gemaakt moeten worden om de beschadigingen aan de omgeving veroorzaakt door de huidige ontwikkeling te herstellen.  Door hun levenswijzen in harmonie met de natuur zullen de verbruikers de omgeving in goede staat houden. Er zullen dan ook geen fondsen meer nodig zijn om de natuur te herstellen. 

Meer wordt in het Engels uitgelegd op www.biosustainable.org.  Daar kunt u ook lid worden van de Yahoo groep “Tax deductible green costs of living”.  De bedoeling van de groep is een strategie te ontwikkelen om politici te overtuigen de wet aan te passen.  Dat willen zij nog steeds niet.  In Kopenhagen pretendeerden zij weer eens dat zij de levenswijzen van miljarden verbruikers met een aantal wetten en afspraken kunnen beïnvloeden. 

De huidige staat van de wereld economie is dat zes en een half miljard verbruikers meer natuurlijke voorraden blijven verbruiken.  Dat zal binnenkort tot rampen leiden.  Politici moeten overtuigd worden de wet aan te passen. 

Brussel, 29 december 2009     Willem Adrianus de Bruijn