Ik nam niet zo lang geleden nog een onderzoek door van Leuvens professor Jozef konings, die in zijn econometrisch onderzoek o.a. over jobreallocatie tot de conclusie kwam dat een verdere vennootschapsbelastingsverlaging van 33.99% naar het EU-gemiddelde van 26.8%(25%) ongeveer 90.000 extra jobs zouden gecreeërd worden.

Natuurlijk kwam er een onmiddellijk protest vanuit de hoek van vakbonden en hun aangesloten denktanks. De klassieke verwijzing naar het 'Scandinavische model' mocht natuurlijk niet ontbreken. Spijtig voor deze personen is de vennootschapsbelasting ook daar relatief laag. Een aantal cijfergegevens:

- Denemarken: 28%

- Noorwegen: 28%

- Finland: 26%

- Zweden: 28%

Allemaal minstens een 6% lagere vennootschapsbelasting dan hier in België.

Maar premier Verhofstadt reageert op deze conclusies en op de vraag waarom het hier niet gebeurt, redelijk kortzichtig, zelfs dromerig: "maar dat is al gebeurd, via de notionele intrestaftrek hebben we een vennootschapsbelasting van rond de 27-25 %." Jammer genoeg blijkt uit onderzoek dat via extra regelneverij de reële belastingdruk voor de vennootschappen constant is gebleven ten opzichte van het niveau in 1994. Ik ben geen ultieme cynicus om te zeggen dat deze maatregel volkomen slecht is, ze is relatief goed, maar op de eerste plaats zou een verlaging van de vennootschapsbelasting veel efficiënter geweest zijn en een veel groter structureel succes dan een notionele intrestaftrek.

Ook het VKW geeft toe dat het geheim achter de sterke presteerders in Europese context ligt in het structureel verlagen van de globale belastingdruk, met Ierland als grootste voorbeeld.

Dit hoeft absoluut niet te leiden tot een sociaal bloedbad. Weer is Ierland het voorbeeld dat sociale uitkeringen in reële termen wel kunnen toenemen, ondanks dat de sociale uitgaven in percentage van het bbp dalen. Er is logischerwijze binnen een vrije markt-systeem maar 1 mogelijkheid om sociale zekerheid te betalen, en dat is economische groei, en dit kan het best door de belastingdruk, zeker op arbeid en kapitaal naar omlaag te halen.

Uiteindelijk komt belasting het hardst aan bij de minst mobiele, dus statische elementen van een economie. In Europees perspectief is dat de factor arbeid, en ik kan mij toch niet inbeelden dat vakbonden graag hun achterban zien lijden, of wel soms?